HeadShort.png

25/11 Εις την Αγία Αικατερίνη Το μεγαλείο της γυναίκας

 (Αποστολικό ανάγνωσμα)
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ- Τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης: Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ -Τῆς Κυριακῆς: Λουκ. ιη΄ 18-27

«Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ·πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστό Ιησοῦ»
Ἑορτάζει σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τὴν μνήμη τῆς ἁγίας ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης τῆς πανσόφου.
Προς τιμὴν της Αγίας αναγινώσκεται και η αποστολικὴ περικοπὴ απὸ την προς Γαλάτας Επιστολὴ με την επαναστατικὴ διακήρυξη του αποστόλου Παύλου: «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»· δηλαδή, δεν υπάρχει πλέον άνιση διάκριση μεταξὺ ανδρών και γυναικών. Διότι όλοι εσείς γίνατε ένας νέος άνθρωπος με την ένωσή σας με τον Ιησού Χριστό.

Ας δούμε λοιπὸν ποιὰ είναι η θέση της γυναίκας για τον κόσμο που ζει χωρὶς Χριστὸ και ποιὸ είναι το μεγαλείο στο οποίο την ανυψώνει η ἐν Χριστῷ ζωή.
1. Η γυναίκα χωρὶς τον Χριστὸ
Όπως μαρτυρεί η ιστορία, ο προχριστιανικὸς κόσμος θεωρούσε τη γυναίκα πολὺ κατώτερη απὸ τον άνδρα. Δεν της επέτρεπαν να συμμετέχει στη δημόσια ζωὴ και την αντιμετώπιζαν ως δούλη και ιδιοκτησία του άνδρα, ο οποίος της φερόταν ως απόλυτος κυρίαρχος.
Αυτὴν την περιφρόνηση της γυναίκας πουπαρατηροῦμε στα χρόνια πρὸ Χριστού, τὴ βλέπουμε δυστυχῶς μέχρι σήμερα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν λαῶν ποὺ ζοῦν χωρὶς τὸν Χριστό. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα οἱ μωαμεθανικὲς χῶρες, ὅπου ἡ γυναίκα ζεῖ μᾶλλον σὰν φυλακισμένη. Τὸ Κοράνι τὴν θεωρεῖ κατώτερη ἀπὸ τὸν ἄνδρα καὶ δίνει τὸ δικαίωμα στὸν ἄνδρα νὰ τὴν χτυπᾶ, νὰ τὴν πουλᾶ, νὰ τὴν διώχνει ὅποτε ἐκεῖνος θέλει.
Ἀλλὰ καὶ στὶς λεγόμενες χριστιανικὲς χῶρες, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ χωρὶς ἠθικοὺς φραγμούς, ἡ γυναίκα γίνεται ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεως καὶ οὐσιαστικὰ χάνει τὴν ἀξιοπρέπειά της.
Ἡ γυναίκα δὲν καταξιώνεται οὔτε ἀπὸ τὴ οἰκονομικὴ ἀνεξαρτησία της οὔτε ἀπὸ τὴ χειραφέτησή της ἀπὸ τὸν ἄνδρα. Κάπου ἀλλοῦ κρύβεται τὸ μεγαλεῖο της. Κι αὐτὸ τὸ μεγαλεῖο μᾶς φανερώνει σήμερα ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀλλὰ καὶ τὸ παράδειγμα τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης.
2. Τὸ μεγαλεῖο της
Εἶναι ἐντυπωσιακὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέσα σὲ ἕναν κόσμο μὲ ἔντονες προκαταλήψεις ἐναντίον τῶν γυναικῶν τολμᾶ νὰ ὑπερασπισθεῖ τὴν ἰσότητα μεταξὺ τῶν δύο φύλων καὶ νὰ διακηρύξει ὅτι στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ «οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ». Δὲν πλεονεκτοῦν οἱ ἄνδρες εἰς βάρος τῶν γυναικῶν.
Ὅλοι εἴμαστε ἴσοι!
Πόσο τιμητικὴ εἶναι ἡ θέση τῆς γυναίκας μέσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία φανερώνεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν κορυφὴ τῆς ἁγιότητος βρίσκεται μία γυναίκα: Ἡ Πάναγνη Παρθένος Μαρία, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος! Ἀλλὰ καὶ κάθε γυναίκα ποὺ ἐγκολπώνεται τὸν Χριστό, μπορεῖ νὰ μεγαλουργήσει καὶ νὰ διακριθεῖ σὲ ἀρετή, σὲ ἀνδρεία, σὲ ἀγάπη, σὲ αὐτοθυσία στήν ἁγιότητα!
Αὐτὸ φάνηκε καθαρὰ καὶ στὴ ζωὴ τῆς πανσέμνου Νύμφης τοῦ Χριστοῦ, τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης. Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη ἦταν μιὰ νεαρὴ κόρη ποὺ διέθετε ὀμορφιά, σοφία, πλούτη καὶ δόξα. Κάπου ἀλλοῦ ὅμως κρυβόταν τὸ μεγαλεῖο της: στὴν ὁλόθερμη ἀγάπη της πρὸς τὸν Χριστό, στὸν Ὁποῖο ἀφιέρωσε ὅλα τὰ χαρίσματά της. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ γνώρισε τὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ δέχθηκε στὴν ψυχή της τὸ κάλεσμά Του,
Τὸν ἀκολούθησε μὲ πιστότητα καὶ ἀφοσίωση. Ἀπέρριψε χωρὶς ἀμφιταλαντεύσεις τὶς δελεαστικὲς προτάσεις τοῦ αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος εἶχε θαμπωθεῖ ἀπὸ τὸ κάλλος της, καὶ ὁμολόγησε ἐνώπιόν του μὲ παρρησία τὴ χριστιανικὴ πίστη. Μὲ καταπληκτικὴ σοφία ἀποστόμωσε τοὺς φιλοσόφους ποὺ προσπάθησαν νὰ τὴν μεταστρέψουν στὴν εἰδωλολατρία καὶ τοὺς κέρδισε στὸν Χριστό. Ἔμεινε ἀτρόμητη καὶ σταθερὴ μέχρι τέλους καὶ ἀξιώθηκε νὰ μαρτυρήσει μόλις σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν!
Ποιὸς μπορεῖ νὰ μιλήσει γιὰ «ἀσθενὲς φύλο» ὅταν διαβάζει τὸ βίο τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης καὶ τῶν ἄλλων ἀναρίθμητων ἁγίων μαρτύρων γυναικῶν; Ποιὸς μπορεῖ νὰ μὴ θαυμάσει τὴν τόλμη τῶν Μυροφόρων ἢ τὴ φιλανθρωπικὴ ἀκτινοβολία τῆς ἁγίας Ταβιθά, τῆς ἁγίας Ὀλυμπιάδος, τῆς ἁγίας Φιλοθέης καὶ τόσων ἄλλων; Ποιὸς μπορεῖ νὰ μὴ συγκινηθεῖ ἀπὸ τὴ θυσιαστικὴ ἀγάπη τῶν ἁγίων μητέρων τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἢ ἀπὸ τὴν πίστη καὶ τὴν ἀνεξάντλητη ὑπομονὴ τῆς ἁγίας Μόνικας;
Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγαλεῖο στὸ ὁποῖο ἀνύψωσε ὁ Χριστὸς τὴ γυναίκα. Μεγαλεῖο ἀρετῆς καὶ ἁγιότητος. Μεγαλεῖο ποὺ ἔγινε πράξη στὴ ζωὴ ὅλων τῶν ἁγίων, κατ’ ἐξοχὴν δὲ στὴν Παναγία Παρθένο, τὴν Κεχαριτωμένη. Μακάρι καὶ οἱ σημερινὲς γυναῖκες νὰ ἀνακαλύψουν αὐτὸ τὸ μυστικὸ μεγαλεῖο καὶ νὰ ποθήσουν νὰ τὸ κατακτήσουν.
«Ο ΣΩΤΗΡ» 15-11-2012

Πηγή: http://kirigmata.blogspot.com

25/11 Ἁγία Αἰκατερίνα: Ἀκτινοβολοῦσε τόν Χριστό!

 

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Νοεμβρίου 2018: τῆς Ἁγίας (Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5)

«Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε»

Τιμοῦμε σήμερα ἕνα ἀστέρι τοῦ νοητοῦ οὐρανοῦ μὲ λάμψη ἐκτυφλωτική, μιὰ ἀτίμητη διαμαντόπετρα ποὺ κοσμεῖ τὴν πορφύρα τῆς Ἐκκλησίας. Σήμερα γιορτάζει ἡ ἁγία μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνα, «ἡ πάνσοφος καὶ νύμφη τοῦ Χριστοῦ». Τὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα εἶναι πρὸς τιμήν της. Ἀκούσαμε σ᾿ αὐτὸ μεταξὺ τῶν ἄλλων ὅτι ὅσοι βαπτισθήκαμε μὲ πίστη στὸν Κύριο ὡς Σωτήρα μας, ἐνδυθήκαμε τὸν Χριστό.

Ἂς μελετήσουμε λοιπὸν αὐτὴν τὴν ἀ­λήθεια. Ἂς δοῦμε πῶς αὐτὴ φανερώθηκε στὴν ἁγία Αἰκατερίνα, καὶ τί σημαίνει γιὰ τὴ ζωή μας.

1. «Νά ποὺ λάμπει ὁλόκληρη!»

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνα ἦταν μία εὐ­γενὴς πλούσια νέα, προικισμένη μὲ σπάνια χαρίσματα: ἐξαιρετικὸ κάλλος, ἀσυνήθιστη εὐφυΐα καὶ μεγάλη μόρφωση, ἰδιαίτερα ἐντυπωσιακὴ γιὰ τὸ νεαρὸ τῆς ἡλικίας της – 18 μόλις ἐτῶν! Ἦταν τότε σὲ ἡλικία γάμου. Ἀναζητοῦσε νέο ἰσάξιο μὲ ἐκείνη.

Ὅμως μὲ τὴ βοήθεια ἑνὸς ἀσκητῆ βρῆκε τὸν Νυμφίο Χριστό, ἀσυγκρίτως ἀνώτερο ἀπὸ κάθε ἄλλον ἄνθρωπο ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν ἐκλεκτὴ κόρη. Ἡ Αἰκατερίνα μάλιστα εἶδε σὲ ὅραμα τὴν Θεοτόκο καὶ τὸν Κύριο, ὁ Ὁποῖος τὴν ἀποστρεφόταν γιὰ τὴν ἀσχήμια τῆς ψυχῆς της. Μετὰ ὅμως ἀπὸ τὴν Κατήχηση καὶ τὴ συνειδητὴ προσέλευσή της στὸ ἅγιο Βάπτισμα, σὲ παρόμοιο ὅραμα εἶπε ὁ Κύριος γιὰ ἐκείνη: «Νά ποὺ λάμπει ὁλόκληρη, ὄμορφη, πλούσια καὶ ἀληθινὰ σοφή· τώρα τὴ δέχομαι ὡς πάν­αγνη νύμφη μου».

Ἡ Αἰκατερίνα ἀγάπησε τὸν Χριστὸ μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις της. Ὁμολόγησε τὴν πίστη της μὲ παρρησία ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορα Μαξιμίνου, κατετρόπωσε σὲ δημόσια συζήτηση 501 ρήτορες, ἀπὸ τοὺς πιὸ ἱκανοὺς ὁλόκληρης τῆς αὐτοκρατορίας, ἑλκύοντάς τους μάλιστα στὴν πίστη, καὶ τέλος, ἔπειτα ἀπὸ φρικτὰ βασανιστήρια, μαρτύρησε μὲ ἀποκεφαλισμό.

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνα ἐνδύθηκε τὸν Χρι­στὸ μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα. Καὶ κατόπιν φύλαξε ἀμόλυντο τὸν χιτώνα τοῦ Βαπτίσματος. Ὄχι ἁπλῶς δὲν ἀπώλεσε τὴν Χάρι ποὺ εἶχε λάβει κατὰ τὸ Μυστήριο, ἀλλὰ καὶ τὴν πολλαπλασίασε. Μὲ τὴν προσεκτικὴ ζωή της καὶ τὸν ἔντονο ἀγώνα της κατόρθωσε πολὺ σύντομα νὰ φθάσει σὲ μέτρα πνευματικῆς τελειό­τητος. Ἡ ὕπαρξή της ὅλη πλέον ἀκτινοβολοῦσε τὸν Χριστό, τὶς ἀρετὲς καὶ τὸ πνευματικὸ κάλλος Του. Ἡ ζωή της ὅλη ἦταν ὁ Χριστός. Γι᾿ αὐτὸ καὶ δὲν ἐδίστασε στὸ μαρτύριο. Ἔσπευσε στὸν οὐράνιο Νυμφίο της.

2. Εὐγνωμοσύνη καὶ αὐταπάρνηση

Καὶ ἐμεῖς λάβαμε τὴν Χάρι τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, καὶ ἐμεῖς ἐνδυθήκαμε τὸν Χριστὸ κατὰ τὴ βάπτισή μας. Δὲν Τὸν ἐνδυθήκαμε ὡς ἕνα ἁπλὸ ἔνδυμα, ἐξηγεῖ ὁ Μέγας Φώτιος, ἀλλὰ ἡ καρδιά μας πλημμύρισε ἀπὸ φῶς, καὶ ἡ προσωπικότητά μας ἀπὸ τὴν ἀνακαινιστικὴ Χάρι Του2.

Μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μᾶς ἅρπαξε ἀπὸ τὰ νύχια τοῦ διαβόλου, μᾶς γλύτωσε ἀπὸ τὴν ἄβυσσο τῆς αἰώνιας ἀπώλειας! Ἀποκατέστησε τὴ διεστραμμένη ἀπὸ τὸ κακὸ ὕπαρξή μας στὸ πρωτόκτιστο κάλλος! Εἴμαστε πλέον φωτόμορφα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὑποψήφιοι κληρονόμοι τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν! Ἔχουμε τὴ δύναμη νὰ νικήσουμε κατὰ κράτος τὴν ἁμαρτία, νὰ γίνουμε ἅγιοι, θεοὶ κατὰ χάριν! Τί σπουδαῖο δῶρο μᾶς χάρισε ὁ Κύριος! Ἡ καρδιὰ καὶ τὰ χείλη μας ἂς ξεχειλίζουν ἀπὸ εὐγνώμονα δοξολογία!

Ἡ ἁγία Αἰκατερίνα, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι, μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὶς ἐπιδόσεις της μᾶς ἀποκαλύπτει τί ἀσύλληπτη δωρεὰ εἶναι τὸ ἅγιο Βάπτισμα, ἀλλὰ καὶ τί δυνατότητες δίνει αὐτὸ στὸν κάθε πιστό. Ἦταν καὶ ἐκείνη ἄνθρωπος ὅπως ἐμεῖς, μὲ σάρκα καὶ ὀστά. Ἔνιωσε τὴν ἀποστροφὴ τοῦ Κυρίου γιὰ τὰ ἐλαττώματά της. Ἔλαβε τὶς ἀποφάσεις της. Καὶ ἀρίστευσε μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ζωή της εἶναι σωτήριος ἔλεγχος τῆς ἀμέλειάς μας. Ἂς σταματήσουμε νὰ λέμε, «Δὲν μπορῶ νὰ νικήσω αὐτὸ τὸ πάθος»· ἤ, «ὁ κόσμος ἀσκεῖ ἀκατανίκητη ἕλξη ἐπάνω μου»· ἤ, «δὲν εἶμαι ἅγιος». Δὲν εἴμαστε ἅγιοι; Νὰ γίνουμε! Τὸ ὀφείλουμε, τὸ μποροῦμε. Ἂς πάρουμε στὰ σοβαρὰ τὸ ζήτημα τῆς σωτηρίας μας, ἂς βαδίσουμε τὴν ὁδὸ τῆς αὐταπαρνήσεως καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ, ὅπως ἡ Ἁγία.

***

Ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοὶ ἐνδυθήκαμε τὸν Χριστὸ τὴ μεγάλη ἐκείνη ἡμέρα τῆς ζωῆς μας, τὴν ἡμέρα τῆς Βαπτίσεώς μας. Βγήκαμε ἀπὸ τὴν ἁγία Κολυμβήθρα ὁλοφώτεινοι, λουσμένοι στὴν ἀ­νακαινιστικὴ Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος! Καὶ ἂν κάποιος ἔπειτα δὲν πρόσεξε καὶ ἄνοιξε τὴν καρδιά του στὴν ἁμαρτία, ἡ σφραγίδα τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος δὲν ἔχει χαθεῖ. Εἶναι θαμμένη κάτω ἀπὸ τὸν βόρβορο τῶν ἁμαρτιῶν του, καὶ εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς Μετανοίας νὰ ξαναλάμψει στὴν πρώτη ὡραιότητά της. Εἶναι δυνατόν! Καὶ μὲ τὶς πρεσβεῖες τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης θὰ ξαναενδυθοῦμε τὸν Χριστό, θὰ μιμηθοῦμε κατὰ τὶς δυνάμεις μας τὸ παράδειγμά της. Δὲν μᾶς χωρίζουν ἀπὸ αὐτὸ 17 αἰῶνες, ἀλλὰ μόνο μία λέξη: ἡ ἀπόφαση.

1. «Σύμφωνα μὲ τὸ ἀρχαῖο Μαρτύριον. Ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ Μεταφραστὴς καὶ τὰ Συναξάρια ἀναφέρουν 150 ρήτορες» (Νέος Συναξαριστής [Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου ἱερομον.], τόμ. 3ος: Νοέμβριος, ἐκδ. Ἴνδικτος, Ἀθήνα 2004, σελ. 274, ὑποσημ. 3).

2. Στό: Παν. Ν. Τρεμπέλα, Ὑπόμνημα εἰς τὰς Ἐπιστολὰς τῆς Καινῆς Διαθήκης, τόμ. δεύτερος: Ἐπιστολαί: Πρὸς Γαλάτας – Πρὸς Φιλήμονα, ἔκδ. «Ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι, Ἰούλιος 19934, σελ. 47α.

Πηγή: http://kirigmata.blogspot.com/

8/11 Σύναξις των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Ασωμάτων και Ουράνιων Αγγελικών Ταγμάτων

Βιογραφία

Κατά την Άγια Γραφή οι άγγελοι στέλνονται από το Θεό με μορφή ορατή (οι άγγελοι είναι αόρατα αγαθά πνεύματα κοντά στο, Θεό) σε σπουδαίες ιστορικές περιστάσεις, που πρόκειται να εκδηλωθεί ή να εκτελεσθεί κάποια μεγάλη θεία θέληση.
Τη σχέση, τώρα, που έχουν οι άγγελοι με το Θεό και τους ανθρώπους, καθώς και την αποστολή τους, βλέπουμε επίσης μέσα στην Αγία Γραφή. Και ιδιαίτερα, στους Ψαλμούς 33, στίχ. 8 και 90, στίχ. 10-12, στη δε Καινή Διαθήκη, Ματθ. ιη' στίχ. 10, καθώς επίσης και στην προς Εβραίους επιστολή, κεφ. α' στίχ. 14, όπου ο συγγραφέας αναφωνεί: «οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;». Δηλαδή, δεν είναι όλοι οι άγγελοι πνεύματα υπηρετικά, τα όποια ενεργούν όχι από δική τους πρωτοβουλία, αλλά αποστέλλονται από το Θεό για να υπηρετήσουν εκείνους που μέλλουν να κληρονομήσουν την αιώνια ζωή;

Επικεφαλής των αγγελικών δυνάμεων είναι οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. Τον Μιχαήλ συναντάμε στην Παλαιά Διαθήκη. π.χ. όταν ο Αβραάμ μέλλει να θυσιάσει τον Ισαάκ, στον Ιησού του Ναυή, στον Ηλία, στον Λώτ, για να τον σώσει όταν ο Θεός αποφάσισε να καταστρέψει τα Γόμορα, στον Πατριάρχη Ιακώβ, στον μάντη Βαρλαάμ και άλλου. Επίσης ο Μιχαήλ, ήταν αυτός που οδήγησε το λαό του Ισραήλ στη φυγή από την Αίγυπτο. Τον Γαβριήλ συναντάμε στην Καινή Διαθήκη, όπως στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και άλλου. Στην μνήμη, λοιπόν, των αποστολών και του έργου πού επιτελούν οι άγγελοι, η Εκκλησία μας όρισε τη γιορτή της 8ης Νοεμβρίου.


Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ’.

Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.

http://agiabarbarapatras.blogspot.gr/

25/11 Αγία Αικατερίνη: Η πάνσοφος μεγαλομάρτυς [Λάμπρου Κ.Σκόντζου Θεολόγου]


Οι γυναίκες μάρτυρες της Εκκλησίας μας είναι εξίσου ηρωίδες με τους άνδρες μάρτυρες, οι οποίες συναποτελούν την πιο εκλεκτή χορεία των αγίων. Το πρόβλημα της ισότητας των δύο φύλων, λύθηκε για την Εκκλησία μας στους αγίους Της, όπως και η σύμπλευση γνώσης και πίστης.
Στις κορυφαίες γυναίκες μάρτυρες της Εκκλησίας μας ανήκει και η μεγαλομάρτυς αγία Αικατερίνη. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στα 294 από ειδωλολατρική οικογένεια και ονομαζόταν Δωροθέα.
Ο πατέρας της ονομαζόταν Κώνστας ή Κέστος και ήταν αριστοκράτης, φρόντισε δε να δώσει τη μεγαλύτερη δυνατή μόρφωση στην πανέμορφη και ευγενέστατη κόρη του. Σπούδασε στις πιο ονομαστές εθνικές σχολές φιλοσοφία, ρητορική, ποίηση, μουσική, μαθηματικά, αστρονομία και ιατρική. Γνώριζε το Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Βιργίλιο και όλους τους ποιητές. Επίσης κατείχε τις θεωρίες των αρχαίων ιατρών Ασκληπιού, Γαληνού και Ιπποκράτη. Ήταν πανεπιστήμων! Κάποιοι μάλιστα την ταυτίζουν με την αλεξανδρινή φιλόσοφο Υπατία, λόγω ομοιότητας, η οποία είχε βρει τραγικό θάνατο, περί το 440, σε μια θρησκευτική διένεξη.

Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της, έστρεψε την προσοχή της στη χριστιανική διδασκαλία, η οποία, παρ’ όλους τους διωγμούς, διαδίδονταν και γινόταν πίστη των κατοίκων της Αλεξάνδρειας. Εντυπωσιάσθηκε από αυτή και ζήτησε να κατηχηθεί στη νέα πίστη από κάποιον άγιο μοναχό. Βαπτίστηκε και πήρε το όνομα Αικατερίνη.
Δεν φανέρωσε αρχικά τη χριστιανική της ιδιότητα στους οικείους της, διότι βρισκόταν σε έξαρση ο μεγάλος διωγμός του Μαξεντίου. Οι γονείς της την πίεζαν να παντρευτεί έναν από τους πάμπολλους πλούσιους νέους, και αξιωματούχους, που ζητούσαν να την κάνουν γυναίκα τους. Εκείνη με ευγένεια απέκρουε τις προτάσεις τους διότι είχε πάρει την απόφασή της να γίνει νύμφη του Χριστού!
Δεν άργησε να γίνει γνωστή η μεταστροφή της στον Χριστιανισμό. Μέσα στη δίνη του διωγμού, θεώρησε καθήκον της και τιμή της να ομολογήσει την πίστη της στο Χριστό. Ήταν δεκαοκτώ χρονών, αλλά αρκετά ώριμη για να υποστεί τις συνέπειες της δημόσιας ομολογίας της. Την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας Μαξέντιος έβγαλε διαταγή για καθολική θυσία στους «θεούς» από όλους τους υπηκόους. Όποιοι δεν θα εκτελούσαν τη διαταγή του θα τιμωρούνταν σκληρά και παραδειγματικά. Ο ίδιος ο αυτοκράτορας θυσίασε εκατόν τριάντα ταύρους! Πλήθος κόσμου υπάκουσε στη βασιλική διαταγή, όχι όμως και η Αικατερίνη. Κατευθύνθηκε στο ειδωλολατρικό «ιερό» όπου τελούσε τη μεγαλειώδη θυσία ο Μαξέντιος και ζήτησε από τους ακολούθους του να μιλήσει σ’ αυτόν. Με πρωτόγνωρο θάρρος ήλεγξε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα, υπενθυμίζοντάς του πως η λατρεία των άψυχων ειδώλων, και δι’ αυτών, η λατρεία των δαιμόνων ανήκει στο σκοτεινό και δεισιδαίμων παρελθόν και πως και οι αρχαίοι σοφοί είχαν ασκήσει σκληρή κριτική στην ειδωλολατρία. Ταυτόχρονα ομολόγησε ενώπιων του την πίστη της στον Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό. Ο αυτοκράτορας ζήτησε να μάθει ποια ήταν αυτή η όμορφη και ασεβής, κατά την κρίση του, κόρη. Οι ακόλουθοί του του είπαν ότι είναι η κόρη του επιφανή αλεξανδρέα Κώνστα, η οποία έγινε Χριστιανή. Ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να γίνει μια δημόσια συζήτηση με τους πλέον διακεκριμένους φιλοσόφους και ρήτορες της Αλεξάνδρειας, διότι πίστευε πως έτσι θα ξεφτίλιζε τους Χριστιανούς και θα θριάμβευε η ειδωλολατρία. Κάλεσε λοιπόν πενήντα από αυτούς και την Αικατερίνη να εκθέσουν δημόσια τις απόψεις τους.
Η Αικατερίνη προσευχήθηκε θερμά στο Θεό να της δώσει σοφία, προκειμένου να υπερισχύσει στη συζήτηση, για τη δόξα τη δική Του και την καταισχύνη των διωκτών της Εκκλησίας. Οι ειδωλολάτρες ρήτορες γεμάτοι κομπασμό άρχισαν πρώτοι να παρουσιάζουν την αρχαία θρησκεία ως δήθεν παράγοντα πολιτισμού και τους «θεούς» ως δήθεν ευεργέτες των ανθρώπων. Τελευταία μίλησε η Αικατερίνη. Χρησιμοποιώντας τα έργα του Ομήρου, παρουσίασε το έρεβος των «θεών» της αρχαίας θρησκείας, οι οποίοι έπρατταν τις χειρότερες κακουργίες και τις αίσχιστες ηθικές παρεκτροπές, ήτοι: δολοφονίες, απάτες, βιαιοπραγίες, γενοκτονίες, κλοπές, μοιχείες, πορνείες, αιμομιξίες, παιδεραστίες, βιασμούς, κτηνοβασίες, φθόνους, δολοπλοκίες. Διακατέχονταν από ανομολόγητα πάθη, τα οποία οι άνθρωποι δε μπορούσαν να διανοηθούν. Ήταν απίστευτα μισάνθρωποι, ζήλευαν και μισούσαν θανάσιμα τους ανθρώπους και όταν εύρισκαν ευκαιρία τους εξολόθρευαν. Το μόνιμο μίσος τους για τους ανθρώπους καταλάγιαζε με τις φρικτές ανθρωποθυσίες! Αναγκάζονταν οι άνθρωποι να εκπορνεύουν ακόμη τα κορίτσια τους στα «ιερά πορνεία» για χάρη των «θεών»!
Οι ειδωλολάτρες φιλόσοφοι έμειναν άφωνοι από την ευγλωττία και τα επιχειρήματα της νέας φιλοσόφου! Το αποτέλεσμα ήταν να αναγνωρίσουν την ήττα τους και να μεταστραφούν και οι ίδιοι στον Χριστιανισμό! Το γεγονός αυτό εξόργισε το φανατικό ειδωλολάτρη αυτοκράτορα, ο οποίος ζήτησε τη θανάτωσή τους δια της πυράς και τον απάνθρωπο βασανισμό της Αικατερίνης. Η αγία οδηγήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία δεν έκαμψαν την πίστη της. Βλέποντας η σύζυγος του αυτοκράτορα Φαυστίνα τον ηρωισμό της μάρτυρος πίστεψε και έγινε και αυτή Χριστιανή. Ο θηριώδης σύζυγός της την αποκεφάλισε και την αγία την παρέδωσε στους δημίους να την αποτελειώσουν στο φοβερό τροχό, ο οποίος διαμέλιζε αργά και βασανιστικά το σώμα της, ενώ η ψυχή της πέταξε στα ουράνια για να συναντήσει τον θείο Νυμφίο που τόσο αγάπησε στη ζωή της. Το σώμα της ο παρέλαβαν οι Χριστιανοί και το ενταφίασαν με τιμές. Το σεβάστηκαν οι αιώνες και σήμερα αποτελεί πολύτιμο θησαυρό στην ιστορική Μονή του Σινά. Η μνήμη της εορτάζεται στις 25 Νοεμβρίου.
Η αγία Αικατερίνη είναι ένα από τα απτά παραδείγματα πως η γνώση και η επιστήμη όχι μόνο δεν αντιτίθενται στην χριστιανική πίστη, αλλά καταξιώνονται σ’ αυτή ως δώρα του Θεού στην ανθρωπότητα!

Σελίδα 1 από 2