HeadShort.png

Χαράς μου την καρδίαν πλήρωσον, Παρθένε


Τις πρώτες δεκατέσσερις ημέρες του Αυγούστου συναζόμαστε οι πιστοί στις εκκλησίες κάθε απόγευμα για να τιμήσουμε τη Μητέρα του Θεού με τις δύο πολύ γνωστές και αγαπητές σε όλους μας Ακολουθίες του Μικρού και Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος· Ακολουθίες που περιέχουν πλήθος ευχαριστήριων και ικετήριων ύμνων προς την Υπεραγία Θεοτόκο, τους οποίους καλό θα ήταν όχι μόνο να απευθύνουμε στην Παναγία, αλλά και να τους μελετούμε.


Σ᾿ έναν από αυτούς της λέμε: «Χαράς μου την καρδίαν πλήρωσον, Παρθένε, η της χαράς δεξαμένη το πλήρωμα, της αμαρτίας την λύπην εξαφανίσασα» (Μικρά Παράκλησις, ωδή θ´). Γέμισε με χαρά την καρδιά μου, Παρθένε, Εσύ που δέχθηκες μέσα Σου τον Χριστό, ο Οποίος είναι η χαρά σε τέλειο βαθμό, κι έτσι εξαφάνισες τη λύπη που προκαλούσε η αμαρτία.

Με τον ύμνο αυτό της ζητούμε να μας χαρίσει την αληθινή χαρά, αυτό το μεγάλο δώρο, αυτή τη βαθιά ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής. Και όχι απλώς να μας δώσει λίγη χαρά, αλλά πολλή, άφθονη· να γεμίσει την καρδιά μας με χαρά, να πλημμυρίσει το εσωτερικό μας, την ύπαρξή μας, όπως όταν γεμίζουμε ένα δοχείο μέχρι πάνω και δεν χωράει τίποτε άλλο. Τι πλούσιο αίτημα! Και πόσο μεγάλη ευλάβεια και πίστη προς το πάνσεπτο πρόσωπο της Θεομήτορος φανερώνει!

Είναι πάντοτε καιρός να ζητάμε τη χαρά, ιδιαιτέρως όμως όταν μας απογοητεύει ο εαυτός μας, όταν μας κουράζει ο καθημερινός μας αγώνας, όταν μας καταβάλλουν οι θλίψεις και τα προβλήματά μας, όταν μας πικραίνουν οι άνθρωποι, όταν μας τρομάζει η πορεία του κόσμου, όταν όλα γύρω και μέσα μας είναι σκοτεινά και κινδυνεύουμε να βυθιστούμε στην απόγνωση και την αθεράπευτη θλίψη. Τότε έχουμε ανάγκη από χαρά· διότι η χαρά είναι δύναμη, είναι αχώριστη από την πίστη στο έλεος και τη βοήθεια του Θεού· διότι η χαρά δίνει φτερά στον αγώνα.

Αλλά γιατί ζητάμε την τέλεια χαρά ειδικά από τη Θεοτόκο; Η απάντηση περιέχεται στον ύμνο: διότι εκείνη έζησε την πιο μεγάλη χαρά. Από την ημέρα του Ευαγγελισμού της για εννέα μήνες κυοφορούσε ως άνθρωπο τον Υιό και Λόγο του Θεού, ο Οποίος είναι «το πλήρωμα της χαράς», η χαρά σε τέλειο βα­θμο· είναι η αυτοχαρά, η «αυτομακαριότης» (Χρυσόστομος, PG 62, 597)· δηλαδή είναι από τον Εαυτό Του η χαρά και η ευτυχία, είναι σε απόλυτο βαθμό η χαρά· δεν είναι δυνατόν να εκπέσει από τη χαρά· και δεν υπάρχει χαρά έξω και μακριά από Αυτόν· αληθινά χαρούμενος και ευτυχισμένος είναι μόνο όποιος είναι ενωμένος μαζί Του, όποιος βρίσκεται σε κοινωνία μαζί Του.

Αυτόν δέχθηκε μέσα της η αειπάρθενος Θεοτόκος. Ο Υιός του Θεού έγινε Υιός της, έγινε σπλάχνο της. Και κατά τη διάρκεια της υπερφυούς κυοφορίας της, κατά τη διάρκεια αυτών των εννέα μηνών, ήταν σε διαρκή κοινωνία μαζί Του! Τι πέλαγος, τι ωκεανός χαράς έγινε τότε η καρδιά της! Ποιος μπορεί να καταλάβει τον πλούτο αυτής της μοναδικής εμπειρίας της;

Αλλά το αίτημα του υμνωδού σημαίνει και κάτι άλλο: ότι συνετέλεσε εκείνη στο να εξαλείψει ο Θεός από το ανθρώπινο γένος τη λύπη, που προκαλούσε η αμαρτία, και να μας χαρίσει πάλι τη χαρά. Εξ αυτής ενηνθρώπησε ο Υιός του Θεού, ο Οποίος με το απολυτρωτικό Του έργο εξασφάλισε την άφεση των αμαρτιών μας, μας απήλλαξε από τη δουλεία της αμαρτίας και του θανάτου. Η αμαρτία ήταν η αιτία για την οποία χάσαμε τη μακαριότητα του Παραδείσου. Διά της αμαρτίας εισήλθε ο θάνατος στη ζωή μας και όλες οι θλίψεις. Η αμαρτία είναι η μόνη αιτία της δυστυχίας του ανθρώπου. «Θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου του κατεργαζομένου το κακόν» (Ρωμ. β´ 9).

Ζητούμε από την Υπεραγία Θεοτόκο την τέλεια χαρά με δυνατή ελπίδα ότι θα μας ακούσει, όχι μόνο διότι εκείνη ξέρει από χαρά· αλλά και διότι συνέβαλε στο να μας ξαναχαρισθεί αυτή από τον Θεό· και για έναν ακόμη λόγο: διότι είναι Μητέρα του Λυτρωτή μας, και επομένως οι πρεσβείες της έχουν πολλή δύναμη. Την ακούει ο Κύριος περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

Γιατί όμως την επέλεξε ο Θεός για να γίνει Μητέρα Του κατά το ανθρώπινον; Για την υπερβάλλουσα καθαρότητα και τη βαθύτατη ταπείνωσή της. Η Κυρία Θεοτόκος λοιπόν δεν είναι μόνο η Μητέρα του Θεού μας, η ισχυρή πρέσβειρά μας στο θρόνο του Παμβασιλέως· είναι και το πρότυπό μας, το απλησίαστο μεν, αλλά πάντως πρότυπό μας. Με τη ζωή της μας καλεί και μας εμπνέει την καθαρότητα. Η δε αληθινή, η βαθιά και αναφαίρετη χαρά είναι δώρο του Θεού σε όσους καθαρίστηκαν από την αμαρτία. Η χαρά είναι ο αχώριστος σύντροφος της αγιότητας.

Η θέα της σεπτής μορφής της Θεομήτορος στις άγιες εικόνες και το άκουσμα του ιερού ονόματός της ας ανανεώνουν πάντοτε μέσα μας τον πόθο και την αγωνιστική διάθεση για τη ζωή της μετανοίας και του αγιασμού· για να «πληρώσει», να γεμίσει ο Κύριος και τη δική μας καρδιά με τη χαρά Του, διά των πρεσβειών της αγίας Μητρός Του.


agiosdimitrioskouvaras.blogspot.gr

Tα τριακόσια ονόματα της Παναγίας μας

 

Τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας κατέχει ἐξέχουσα θέση μέσα στὴ ζωή, στὴν πίστη καὶ στὴ θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εἶναι βαθειά χαραγμένη μέσα στὶς καρδιές μας, μέσα στὶς συνήθειές μας, μέσα στὶς παραδόσεις μας καὶ ριζωμένη μέσα στὴ θεολογικὴ ἀλήθεια τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

Τὸ πρῶτο ἰδίωμα ποὺ ἔχει ἡ Παναγία εἶναι ὅτι εἶναι Θεοτόκος. Δὲν ἦταν κάποια ποὺ κάποτε κάποιον γέννησε, ἀλλὰ εἶναι αὐτὴ ἡ ὁποία γέννησε μέσα στὴν ἱστορία καὶ γεννᾶ μυστικῶς μέσα στὴν Ἐκκλησία τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Εἶναι ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ. Πῶς τὰ οἰκονόμησε ἔτσι ὁ Θεὸς καὶ ἔκανε αὐτὴν τὴν ἀσύλληπτη γιὰ τὴ διάνοιά μας κίνηση, δηλαδὴ νὰ συσταλεῖ Ἴδιος, νὰ σμικρύνει, νὰ κενωθεῖ καὶ ὁ Θεὸς νὰ ἐνδυθεῖ τὴν παχύτητα τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, καὶ ὁ ἄχρονος νὰ εἰσέλθει μέσα στὴν ἱστορία! Καὶ ὅλα αὐτὰ μέσα ἀπὸ τὸ ἅγιο σῶμα τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Ὑπάρχει κι ἕνα ἄλλο στοιχεῖο ποὺ ἀποτελεῖ ἐπίσης ἰδίωμά της• ἡ Παναγία, ἐνῶ δὲν ἔχει θεότητα στὴ φύση της, ἔχει θεϊκότητα στὴ ζωή της, παρουσιάζει χαρακτηριστικὰ θεϊκά. Ἡ φύση της εἶναι ὅπως ἡ δική μας φύση, ἀνθρώπινη φύση. Ἡ Παναγία δὲν εἶναι Θεός, ἀλλὰ εἶναι ἄνθρωπος, ὅμως ἄσπιλος, ἀμόλυντος, ἄφθορος, ἄχραντος ἄνθρωπος, μοναδικὸς κατὰ τὴν χάρι καὶ τὴν ἁγιότητα. Εἶναι ἡ Κεχαριτωμένη, πλήρης δηλαδὴ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Δι’ αὐτῆς εἰσῆλθε ἡ χάρις στὸν κόσμο καὶ «παρῆλθεν ἡ σκιὰ τοῦ νόμου τῆς χάριτος ἐλθούσης». Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα.

Ἡ Παναγία ὅμως ἀνέβασε καὶ τὸν ἄνθρωπο σὲ θεία κατάσταση. Κατέστησε δυνατὴ τὴν θέωση τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ἔδωσε τὴ δυνατότητα νὰ ἑνώσει αὐτὴν τὴν στεγνή, στενή, στυφὴ ἀνθρώπινη φύση του μὲ τὴ θεία φύση, νὰ γίνει «κοινωνὸς θείας φύσεως»∙ νὰ τὴν μπολιάσει μὲ τὰ θεϊκὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου. Αὐτὸ ἡ Παναγία τὸ δέχθηκε μὲ τὸν καλύτερο τρόπο. Γι᾿ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸ λόγο καὶ δὲν ὀνομάζεται μόνον Θεοτόκος, ἀλλὰ ὀνομάζεται καὶ Παναγία. Ἔχει δηλαδὴ στὴ ζωὴ καὶ στὸ πρόσωπό της ὡς δεύτερη φύση, τὸ σύνολο τῆς χάριτος καὶ τῆς ἁγιότητος στὴν ἀκρότατη καὶ τελειότερη τους μορφή.

Ἡ Παναγία ἀποτελεῖ τὸ μεθόριον τῆς κτιστῆς καὶ τῆς ἀκτίστου φύσkoimhsh iconεως, ἀποτελεῖ τὸ σύνορο, ἐκεῖ ποὺ συναντᾶται, ἐκεῖ ποὺ ἐφάπτεται κατὰ κάποιο τρόπο ὁ κτιστός, ὁ φτιαχτὸς ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ κόσμος μὲ τὴν ἄκτιστη φύση τοῦ Θεοῦ. Οἱ ἄγγελοι μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι ὑλικοί, ἀλλὰ εἶναι κτιστοί. Ἡ Παναγία ἦλθε μὲν στὸν κόσμο σωματικῶς μὲ θαυμαστὸ τρόπο, ἄρα ἔχει ὑλικότητα∙ εἶναι ὅμως καὶ πνευματικὴ καὶ μάλιστα εἶναι ὑπερτέρα τῶν ἀγγέλων κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ, διότι στὸ πρόσωπό της συναντᾶται ἡ ἄκτιστη μὲ τὴ κτιστὴ φύση.

Σφραγίζοντας στὶς καρδιές μας τὴν μεγάλη αὐτὴ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη νὰ μπορέσουμε νὰ ἀξιοποιήσουμε τὴν Παναγία στὴ ζωή μας. Νὰ μὴν εἶναι μιὰ ἁπλῆ μορφὴ ἑτεροκοσμικὴ στὰ μάτια μας οὔτε μιὰ εἰκόνα καρφωμένη στὸν τοῖχο, ἀλλὰ νὰ γίνει ἡ δική μας ψυχὴ μιὰ εἰκόνα ζωγραφισμένη πάνω στὴ δική της εἰκόνα. Νὰ κάνουμε τὴν προσευχή μας σ᾿ αὐτὴν καὶ νὰ προσδοκοῦμε τὶς ἀπαντήσεις γιὰ τὰ προβλήματα καὶ τὶς καθημερινές μας ἀνάγκες. Κυρίως ὅμως νὰ τὶς ἀναθέτουμε τὴ ζωή μας. Ἡ σχέση μας μαζί της νὰ εἶναι σχέση ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ πανάγιο πρόσωπό της.

Νὰ μὴν ἀρκεσθοῦμε στὸ νὰ ἀποτελέσει ἕνα ἠθικὸ πρότυπο φυσικῶν ἀρετῶν, ἀλλὰ νὰ φροντίσουμε νὰ εἶναι μυστικὸ πρότυπο πνευματικῶν χαρισμάτων. Ὅλοι μας ἔχουμε ὑποστεῖ τὴν καλὴ ἀλλοίωση ποὺ ἡ ἴδια ἡ Παναγία ἐπετέλεσε πάνω σ᾿ ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος, γιατί τὴν ἐπετέλεσε πάνω στὴν ἀνθρώπινη φύση. Δὲν μᾶς μένει τίποτα ἄλλο παρὰ νὰ παύσουμε νὰ ζοῦμε τόσο γήινα καὶ νὰ κοιτάξουμε νὰ γίνουμε κι ἐμεῖς δεκτικοὶ τοῦ Θεοῦ στὴν καρδιά μας, νὰ γίνουμε κι ἐμεῖς χωρητικοὶ τοῦ Θεοῦ, νὰ χωρέσει μέσα μας ὁ Θεός∙ νὰ ξεχειλώσει, νὰ πλατυνθεῖ ὁ ψυχικός μας κόσμος, καὶ μέσα σ᾿ αὐτὴ τὴν διευρυμένη, πλατυσμένη καρδιὰ νὰ μπορέσει νὰ χωρέσει ὁ ἀχώρητος Θεός.

Εὔχομαι σ᾿ ὅλους, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, μἐ αὐτὸ τὸ πνεῦμα νὰ ὑπάρχει οὐσιαστικὴ καρποφορία στὶς προσευχὲς καὶ τὶς Παρακλήσεις αὐτῶν τῶν ἡμερῶν καὶ ἡ Παναγία καὶ νὰ μᾶς λυτρώσει ἀπὸ τὶς ἀνάγκες, τὶς θλίψεις, τοὺς πόνους, τὶς καθημερινὲς δυσκολίες, κυρίως ὅμως νἀ ἀποτελέσει γιὰ τὸν καθένα αὐτὸ τὸ μυστικὸ πρότυπο τῆς ἐν χάριτι καὶ ἐν πνεύματι ἄλλης ζωῆς. Ἀμήν.Τ

Στων  Ελλήνων όλες τις κοινότητες στην εορτή της Παναγίας γίνονται μεγάλα πανηγύρια και μαζεύονται σ’ αυτά όλοι, από όπου κι αν ζουν, από κάθε μέρος του πλανήτη. Η πίστη, η αγάπη, η γόνιμη σκέψη και η εφευρετικότητα όχι μόνο των καλλιτεχνών και των λογίων, αλλά και του απλού πιστού λαού προς  την Παναγία φαίνεται και από τις επωνυμίες που της έχουν δώσει, που ξεπερνούν  τις τριακόσιες και που μπορούν
να χωριστούν σε οκτώ κατηγορίες.

1.    Από την παράσταση της Παναγίας στην εικόνα. Τέτοια ονόματα είναι
της Βρεφοκρατούσας, της Γλυκοφιλούσας, της Γαλακτοτροφούσας, της Πλατυτέρας των Ουρανών, της Οδηγήτριας, της Εσφιγμένης και άλλα. Είναι ακόμη το επίθετο "Δεξιοκρατούσα", ή "Δεξιά", όταν κρατάει τον Χριστό στο δεξί της χέρι και όχι προς το μέρος της καρδιάς της. Ακόμη "Μεγαλομμάτα", όταν ο εικονογράφος έχει ιστορήσει την Παναγία με μεγάλα μάτια. Υπάρχουν και ονόματα που συνδυάζονται με μιαν ιερή ιστορία. Λ.χ. Το όνομα της Εικόνας "Αξιον Εστί", που είναι θησαυρισμένη στο Ναό του Πρωτάτου, στις Καρυές του Αγίου Όρους και πήρε το όνομα από  το θαύμα που επιτελέσθηκε από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Κατά την Παράδοση ο Αρχάγγελος έψαλε τον γνωστό ύμνο "Αξιον εστίν.." σε πλάκα και έγινε άφαντος. Επίσης το επίθετο "Τριχερούσα" το πήρε η εικόνα  από το ότι υπάρχει σ' αυτήν ένα τρίτο χέρι, που συμβολίζει το θαύμα που συνέβη στον υμνητή και δογματίσαντα για την Παναγία Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Το δεξί χέρι του το έκοψαν Μουσουλμάνοι και θαυματουργικά αποκαταστάθηκε. Η Παναγία η "Εσφαγμένη" ονομάστηκε έτσι γιατί κατά την Παράδοση μοναχός θύμωσε μαζί της και με μαχαίρι κτύπησε την εικόνα της Παναγίας στο πρόσωπο. Τότε από την εικόνα άρχισε να τρέχει αίμα, ενώ ο μοναχός τυφλώθηκε και έκανε ως τρελός. Ο μοναχός ζήτησε συγγνώμη και συγχωρήθηκε, αλλά το χέρι που κτύπησε την Παναγία τιμωρήθηκε, αφού έμεινε άλυωτο μετά τον θάνατο του μοναχού. Υπάρχει ακόμη η Παναγία η " Πυροβοληθείσα", στη Μονή Βατοπεδίου, αφού την εικόνα της  την κτύπησαν με όπλο Τούρκοι. "Σφαγμένη" είναι και η εικόνα της Παναγίας της Πορταϊτισσας, της Μονής Ιβήρων, που ονομάστηκε έτσι με το θαύμα  που έκανε η Παναγία, να φανερώσει τη θέληση της να παραμείνει στην είσοδο της Μονής ως θυρωρός, για να την προστατεύει…


2.    Από τον τόπο της. Ετσι υπάρχει η Παναγία η Αθηνιώτισσα, η Βουρλιώτισσα, η Κυκκώτισσα, η Καστριώτισσα, η Κάμπου, η Πυργιανή, η Εγκλειστριανή ( από τη Μονή του Οσίου Νεοφύτου του Εγκλείστου στην Κύπρο), η Σπηλιανή, η Μεγαλοσπηλαιώτισσα ( του Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων), η Τουρλιανή, η Θαλασσινή, η Καλαμού, η Καμινιώτισσα, η Βλαχερνίτισσα, η Ολυμπιώτισσα, η Σουμελιώτισσα, η Πλατανιώτισσα, η Καταπολιανή, η Χοζοβιώτισσα ( στην Αμοργό από τη Μονή Χοζεβά των Αγίων Τόπων), η Νεαμονήτισσα της Χίου, η Παμμακάριστος ( από τη Μονή της Κωνσταντινούπολης), η Αγία Σιών, η Μακεδονίτισσα στη Λευκωσία, η Έλωνη, η Τροοδίτισσα, η Κυκκώτισσα, η Μαλεβή ( από το όρος Πάρνων, που λέγεται και Μαλεβός), των Χαλκέων (χαλκουργών) στη Θεσσαλονίκη, η Αμπελακιώτισσα στη Θεσσαλία.


3.    Από την τεχνοτροπία του Ναού της. Τέτοια επίθετα είναι η Θολοσκέπαστη, η Μολυβδοσκέπαστη, η Πελεκητή, η Κρεμαστή, η Μαρμαριώτισσα.


4.    Από το όνομα του κτίτορα του Ναού ή της Μονής της. Τέτοια επίθετα είναι Παναγία η Παχειά, η Γλυκειά ( από το επίθετο Γλυκύς), η Περλιγκού, η Λυκοδήμου, η Κοροβιλιά, η Καπνικαρέα.


5.    Από τον μήνα που εορτάζεται η Παναγία: Σοτομπριανή, Βρεχούσα, Αυγουστιανή και Δεκαπεντούσα, Τριτιανή, Μεσοσπορίτισσα, Βροντού, Ακαθή ( από τον Ακάθιστο Ύμνο).


6.    Από τα θαύματα της Παναγίας: Γοργοϋπήκοος, Ελεούσα, Ελεήστρα, Γιάτρισσα, Θεραπεία, Αιματούσα ή Γαιματούσα ( σταματά την αιμορραγία), Υγεία, Υπακοή, Ψυχοσώστρα, Παραμυθία, Παρηγορήτρα, Παυσολύπη, Φανερωμένη,  Μυροβλύτισσα.


7.    Εγκωμιαστικά από την έξαρση της αγάπης των πιστών. Συνήθως χρησιμοποιείται επίθετο με πρώτο συνθετικό τον χρυσό: Χρυσοκελλαριά, Χρυσοσπηλιώτισσα, Χρυσοπηγή, Χρυσογαλούσα, Χρυσοποδαρίτισσα,  Χρυσοχεριά… Υπάρχουν όμως και άλλα, όπως Αγγελόκτιστη, Αερινή, Αναφωνήτρα, Επίσκεψις, Παντάνασσα, Τρανή, Χιλιαρμενίτισσα, Ανθοφορούσα, Ασπροφορούσα.


8.    Αυτά που τις έδωσαν οι Υμνογράφοι της Εκκλησίας. Κυρίως προέρχονται από τον Ακάθιστο Ύμνο: Αμόλυντος, Υψηλοτέρα, Καθέδρα, Κλίμαξ, Σκέπη, Πόλη, Παράκλησις, Επίσκεψις, Καταφυγή, Κεχαριτωμένη, Χώρα του Αχώρητου, Όρος Αλατόμητον, Ρόδο το Αμάραντον, Αρουρα Βλαστάνουσα και άλλα.   




Τα προσκυνήματα στον Ελληνισμό
         Τα προσκυνήματα διακρίνονται στα Πανελλήνια και στα τοπικά προσκυνήματα της Παναγίας, που οι προσκυνητές προστρέχουν σε όλη τη χώρα τις ημέρες αυτές του "Πάσχα του καλοκαιριού", όπως χαρακτηρίζεται η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το πρώτο σε προσέλευση πιστών είναι της Μεγαλόχαρης της Τήνου, με περίπου 1.000.000 προσκυνητές ετησίως, της Σουμελά, στο Βέρμιο, με 500.000 προσκυνητές ετησίως και της Εκαντοταπυλιανής Πάρου, με 300.000 περίπου πιστούς.


Σημαντικά τοπικά προσκυνήματα της Παναγίας είναι:
Στη Θράκη:
·      Στις Φέρρες η Παναγία η Κοσμοσώτειρα και στη Σαμοθράκη η Παναγία η Κρημνιώτισσα και η Καμαριώτισσα.
·      Στην Κομοτηνή η Μονή της Παναγίας της Φανερωμένης.
·      Στην Ξάνθη η Παναγία η Αρχαγγελιώτισσα και η Παναγία η Καλαμού.


Στη Μακεδονία:
·      Στη Δράμα η Εικοσιφοίνισσα.
·      Στο Κιλκίς η Παναγία η Φιλαδελφειώτισσα.
·      Στη Μηχανιώνα η Παναγία η Φανερωμένη
·      Στην Καστοριά η Παναγία η Μαυριώτισσα
·      Στη Θεσσαλονίκη η Παναγία η Δεξιά, η Παναγία η Ελεούσα, η Παναγία η Φανερωμένη, η Παναγία η Γοργοϋπήκοος, η Παναγία η Βρεφοκρατούσα, η Παναγία των Χαλκέων.
·      Στις Πρέσπες η Παναγία η Πορφυρά
·      Στη Σιάτιστα η Παναγία του Μικρόκαστρου


Στην Ηπειρο
·      Στην Άρτα εικόνες περίπυστες είναι της Παναγίας Ροβελίστης, Κυρίας Πεφανερωμένης, Παναγίας Γεροντίσσης, Βρεφοκρατούσης, και Σκουληκαριάς.
·      Στην Παραμυθιά η Κοίμηση Θεοτόκου των Παγανιών και του Γηρομερίου.
·      Στην Κόνιτσα η Μολυβδοσκέπαστη
·      Στην περιοχή Τζουμέρκων (Ιωαννίνων) η Παναγία Τσούκας.




Στα Ιόνια Νησιά
·      Στην Κέρκυρα της Μυρτιδιωτίσσης, της Παλαιοκαστριτίσσης, της Πλατυτέρας, της Κυράς των Αγγέλων.
·      Στους Παξούς στο Νησάκι της Παναγίας.
·      Στην Κεφαλληνία Υπεραγίας Θεοτόκου Άτρου, Αγριλίων, Θεμάτων, Κηπουραίων, και Παλαιοχέρσου. Επίσης η Παναγία η Φιδούσα.
·      Στη Λευκάδα η Φανερωμένη.
·      Στη Ζάκυνθο εικόνες περίπυστες της Αναφωνήτριας, της Σκοπιωτίσσης, της Χρυσοπηγής, της Λαουρένταινας, της Γαλανούσας, της Μυρτιδιωτίσσης, της Παναγούλας, της Σπηλούλας, της Βιγλατσούρας, της Σγουροπουλιάς, της Θαλασσομαχούσας.
·      Στα Κύθηρα η Μυρτιδιώτισσα.


Στη Θεσσαλία
·      Στη Μαγνησία η Παναγία η Ξενιά.
·      Στην Καλαμπάκα η Κοίμηση Θεοτόκου Σταγιάδων και η Κοίμηση Θεοτόκου Βυτουμά.
·      Στα Τρίκαλα η Κοίμηση Λαγκαδιάς
·      Στα Φάρσαλα Παναγία η Δεμερλιώτισσα.
·      Στη Σκιάθο η Παναγία η Εικονίστρα
·      Στην Ελασσώνα η Παναγία η Ολυμπιώτισσα


Στη Στερεά Ελλάδα
·      Στο Καρπενήσι η Παναγία η Προυσού και η Παναγία Τατάρνης.
·      Στο Μεσολόγγι η Αγία Ελεούσα.
·      Στη Ναύπακτο η Παναγία η Αμπελακιώτισσα.
·      Στη Θήβα η Μεγάλη Παναγιά και η Παναγία η Σκριπού Ορχομενού.
·      Στην Αθήνα η Κοίμηση Θεοτόκου Πεντέλης, Ρόμβης, και Παντανάσσης (Μοναστηράκι). Επίσης η Παναγία η Ελευθερώτρια, στην Κηφισιά.
·      Στη Σαλαμίνα Παναγία η Φανερωμένη.
·      Στη Φθιώτιδα οι Μονές Αγάθωνος και Δαμάστας
·      Στη Φωκίδα η Παναγία της Βαρνακόβης.
·      Στη Χαλκίδα εικόνες περίπυστες Παναγίας της Φανερωμένης Αρτάκης, της Χιλιαδούς, της Ντινιούς στην Ιστιαία, της Κοιμήσεως Θεοτόκου Μάτζαρη Οξυλίθου.


Στην Πελοπόννησο
·      Στην Κόρινθο η Παναγία η Φανερωμένη Χιλιομοδίου.
·       Στα Καλάβρυτα της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου. Επίσης περίπυστες εικόνες Παναγίας της Τρυπητής, της Μακελλαριάς και το Προσκύνημα της Παναγίας της Πλατανιώτισσας.
·      Στην Πάτρα η Κοίμηση του Γηροκομείου.
·      Στην Ηλεία η Κοίμηση Θεοτόκου Κρυονερίου Αγίας Ελεούσης Βαρθολομιού και Χρυσοπηγής Δίβρης.
·      Στη Μεσσηνία η Κοίμηση της Θεοτόκου Μονής Βουλκάνου.
·      Στη Λακωνία η Παναγία η Χρυσαφίτισσα στη Μονεμβασία και η Παναγία  η Παντάνασσα στον Μυστρά.
·      Στην Αρκαδία η Παναγία η Έλωνη, της Αρτοκωστάς, της Παλαιοπαναγιάς, της Μαλεβής. Επίσης η Κοίμηση Θεοτόκου Κερνίτσης και Μπούρα.


Στα Νησιά του Αιγαίου
·      Στην Τήνο η Παναγία η Ευαγγελίστρια.
·      Στην Πάρο η Εκατονταπυλιανή.
·      Στη Σαντορίνη η Παναγία Επισκοπής
·      Στην Αμοργό η Χοζοβιώτισσα
·      Στην Ανάφη η Παναγία η Καλαμιώτισσα
·      Στην Ίο η Παναγία η Γκρεμιώτισσα
·      Στην Άνδρο η Θεοσκέπαστη και Παναγία η Φανερωμένη
·      Στην Σάμο η Παναγία Καρλοβάσου.
·      Στη Λέσβο η Παναγία Αγιάσου, ή Αγιασώτισσα.
·      Στη Χίο εικόνα περίπυστη της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας.
·      Στην Ίμβρο η Παναγιά η Μπαλωμένη
·      Στη Σχοινούσα η Παναγία η Ακαθή
·      Στην Κέα η Καστριανή.
·      Στην Αλόννησο του Βουνού.
·      Στην Κύθνο η Παναγία η Κανάλα.
·      Στη Μύκονο η Παραπορτιανή.
·      Στη Νάξο η Αργοκοιλιώτισσα.




Στη Δωδεκάνησο
·      Στη Νίσυρο Παναγία η Σπηλιανή
·      Στη Ρόδο η Παναγία της Φιλερήμου, η Παραμυθία, της Τσαμπίκας και η Φανερωμένη Ιξιάς
·      Στη Λέρο Παναγία του Κάστρου και η Παναγία η Γουρλομάτα.
·      Στην Αστυπάλαια  Παναγία η Πορταΐτισσα.
·      Στην Κάρπαθο η Παναγία η Λαρνιώτισσα και η Παναγία η Ολυμπίτισσα.
·      Στους Λειψούς η Παναγία του Χάρου.
·      Στη Σύμη η Παναγία η Αληθινή.
·      Στην Κάλυμνο η Βλυχάδια και η Γαλατιανή


Στην Κρήτη
·      Στο Ηράκλειο η Κοίμηση Θεοτόκου Αγκαράθου, Καλυβιανής και Παληανής.
·      Στην Ιεράπετρα η Παναγία η Φανερωμένη.
·      Στη Νεάπολη η "Μεγάλη Παναγιά".
·      Στον Κίσσαμο Παναγία η Κυρά των Αγγέλων και η Παναγία η Χρυσοσκαλίτισσα.
·      Στα Σφακιά η Παναγία στ’ Ασφένδου.


Στην Κωνσταντινούπολη
·      Η Παναγία των Βλαχερνών, η Παμμακάριστος, η Μπαλουκλιώτισσα, η Κυριώτισσα, η Καμαριώτισσα, η Κουφατιανή Γαλατά, η Περίβλεπτος στα Ψωμαθειά, η Μουχλιώτισσα, των Ουρανών Σαλματομβρουκίου, η Χαντσεργιώτισσα, της Σούδας, Βεφά – Σωφρακίου, η Παραμυθιώτισσα ( Παραμυθία, Παρηγορίτισσα, Θεραπεία), η Κουμαριώτισσα Νεοχωρίου και η Κοίμηση Διπλοκιονίου.


Στη Μεγαλόνησο Κύπρο
Στην  Κύπρο η Παναγία η Κυρά, στα Λειβάδια Καρπασίας, έχει καταστραφεί από τους Τούρκους εισβολείς, όπως και πολλά ακόμη προσκυνήματα στα κατεχόμενα εδάφη της. Σημαντικό προσκύνημα είναι η Παναγία η Ασπροφορούσα, όπως και η Γλυκιώτισσα, και τα δύο κοντά στην Κερύνεια. Ονόματα πολλά της Παναγίας και στη Μεγαλόνησο. Παγκύπριο προσκύνημα η Παναγία η Κυκκώτισσα. Επίσης σημαντικά προσκυνήματα η Τροοδίτισσα, η Σκουριώτισσα, η Kουσουλιώτισσα, η Αιματούσα ( ή του Αμπελιού) της Αραδίππου, η Παγκριώτισσα στη Λευκωσία, του Μεγάλου Αγρού, της Αμιρούς, της Αμασγού, της Ασίνου, του Γλωσσά, η Σφαλαγγιώτισσα, η Ιαματική του Αρακαπά, η Χρυσαλινιώτισσα, η Χρυσοσπηλιώτισσα στην Κάτω Δευτερά, η Στάζουσα, η Χρυσοκουρδαλιώτισσα, της Αυγασίδας - στο κατεχόμενο χωριό Μηλιά Αμμοχώστου, η Βορινή, η Βοναριώτισσα, η Παναγία η Διπλή στη Λευκωσία, και στην Πάφο η Χρυσορρογιάτισσα, η Λιμενιώτισσα ( ερείπια), η Χρυσοπολίτισσα, η Χρυσελεούσα και η Θεοσκέπαστη. 

 Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος

http://synodoiporia.blogspot.gr/

Υποκατηγορίες

Σελίδα 5 από 5