HeadShort.png

Δίψα για ζωή

 

Η δίψα είναι άμεση ανάγκη του ανθρώπου, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, όταν το θερμόμετρο πολλές φορές ξεπερνά τους 35 και 40 βαθμούς Κελσίου.

Από τίποτε άλλο δεν έχει ανάγκη περισσότερο ο οργανισμός του ανθρώπου εκείνες τις θερμές ημέρες και ώρες παρά από καθαρό δροσερό νερό.

Οι διάφορες εταιρείες παραγωγής αναψυκτικών διαφημίζουν τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας το σύνθημα «δίψα για ζωή» και παρακινούν τους ανθρώπους να σβήνουν τη φλόγα της σωματικής δίψας με αυτά και να δίνουν ζωή στον ταλαιπωρημένο από τον καύσωνα του καλοκαιριού οργανισμό τους.

Εάν όμως υπάρχει έντονη σωματική δίψα, υπάρχει και άλλη δίψα.

Δίψα για ζωή αιώνια.

Και αυτή η δίψα για ζωή αιώνια είναι έμφυτη στον άνθρωπο. Πλάσθηκε ο άνθρωπος για να ζει.

Γι’ αυτό προσπαθεί να παρατείνει τη ζωή του σ’ αυτό τον κόσμο.

Εξευρίσκει τρόπους και μέσα που του δίνουν ζωντάνια, τον αναζωογονούν, τον ζωηρεύουν, έστω και αν το σώμα του γηράσκει και οι δυνάμεις του τον εγκαταλείπουν.

Δεν μπορεί να συμβιβασθεί με τη γήρανση και το θάνατο.

Και έχει άσβεστη την επιθυμία, σφοδρό τον πόθο για συνέχιση της ζωής του και μετά την έξοδό του από τον παρόντα κόσμο.

Την ικανοποίηση αυτής της άσβεστης δίψας για αιώνια ζωή την προσφέρει μόνο ο Θεάνθρωπος Κύριος μας Ιησούς Χριστός.

«Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω», φωνάζει προς όλους.

Εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά αλλά για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έρχεται σ’ Εμένα με πίστη και ας πίνει ελεύθερα.

Κοντά μου θα ξεδιψάσει, θα ικανοποιηθούν όλοι οι ευγενείς πόθοι του και θα βρει ανάπαυση η ψυχή του (Ιω. ζ’ 37).

Κοντά μου όποιος με ακολουθεί, δεν θα διψάσει πνευματικώς ποτέ.

Το νερό που θα του δώσω, θα μεταβληθεί μέσα του σε πηγή που δεν θα στερεύει, αλλά θα αναβλύζει και θα πηδά και θα τρέχει πάντοτε, για να του μεταγγίζει ζωή αιώνια (Ιω. δ’ 14).

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, που προσέβαλε την ανθρώπινη φύση.

Έγινε άνθρωπος όμοιος με εμάς.

Στο πρόσωπο του σαρκωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού έχουμε τη φανέρωση του Θεού, που είναι ζωοποιός και πηγή της ζωής.
Ήρθε στον κόσμο για να μεταδώσει ζωή στο ποίμνιό Του, στα μέλη της Εκκλησίας Του.

«Εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσι» (Ιω. ι’ [10] 10).

Ήρθε για να δώσει ζωή στους πιστούς. Να δικαιωθούν, να αγιασθούν και να δοξασθούν. Να έχουν άφθονη τη Χάρι Του.

Τώρα πλέον γνωρίζουμε τη σωστή απάντηση στις πολλές και κάποτε ανεύθυνες προτάσεις για σβήσιμο της μεγάλης πνευματικής δίψας που έχουμε για ζωή.

Η σωματική δίψα για να κατασιγάσει έχει ανάγκη όχι από μολυσμένα λασπόνερα, αλλά από δροσερό και γάργαρο καθαρό νερό ή άλλα υγιεινά αναψυκτικά, που προσφέρονται γι’ αυτές τις θερμές ώρες της ζέστης και του καύσωνα.

Και η δίψα για ζωή αιώνια ικανοποιείται μόνο από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Δεν μπορεί να ξεδιψάσει ο άνθρωπος από «λασπόνερα», από τις διάφορες δηλαδή ιδεολογίες και φιλοσοφίες, έστω και εάν κάποιες από αυτές υπόσχονται ότι θα λύσουν όλα τα κοινωνικά προβλήματα και θα ικανοποιήσουν τις αναζητήσεις του ανθρώπου.

Την αληθινή, πραγματική ζωή μεταδίδει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός στους πιστούς Του μέσα στην Εκκλησία Του με τα ιερά Μυστήρια, με τη Διδασκαλία Του, με όλη τη ζωή της.

Για τη σωματική δίψα ο καθένας μας εφευρίσκει τρόπους και μέσα για να την σβήσει. Είναι ανάγκη και την πνευματική μας δίψα να ικανοποιούμε.

Και μαζί με τον Ψαλμωδό να επαναλαμβάνουμε: «Εδίψησεν η ψυχή μου προς τον Θεόν τον ισχυρόν τον ζώντα. πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω του Θεού;» (Ψαλ. μα’ [41] 3-4).

Με δίψα και επιθυμία ισχυρή πόθησε η ψυχή μου τον Θεό, που δεν είναι νεκρός, όπως τα είδωλα, αλλά είναι ισχυρός και δυνατός και πηγή που ξεδιψά και χορταίνει και μεταδίδει ζωή στην ψυχή μου.

Πότε θα αξιωθώ να βρεθώ στο Ναό και να παρουσιασθώ ενώπιον του Θεού και να λάβω μέρος στη λατρεία Του;

Να διψούμε τον θείο Του λόγο, να διψούμε τη θεία Λατρεία, τη συμμετοχή μας στο ζωοπάροχο Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας.

Να διψούμε την επικοινωνία μας με τον άγιο Θεό στην καθημερινή μας προσευχή.

Αυτά είναι το καθαρό, γάργαρο νερό για να ικανοποιήσουμε την πνευματική μας δίψα. Για να χαιρόμαστε τη ζωή μας και να πορευόμαστε προς την άπειρη χαρά της ζωής που δεν έχει τέλος, την άπειρη Βασιλεία του Θεού.

Περιοδικό «Ο Σωτήρ»,
15 Ιουνίου 2017 – Τεύχος 2157

Οι θλίψεις και οι στενοχώριες θανατώνουν τα πάθη. Η ανάπαυση τα τρέφει!



Ὁ διάβολος ἀφοῦ μᾶς πείσει νά καταργήσουμε,
α) τήν ἀδιάλειπτη καρδιακή προσευχή, καί
β) τόν κανόνα, πού μᾶς ἔχει βάλει ὁ πνευματικός μας, μᾶς ρίχνει ἀπό τό κακό στό χειρότερο!

142. Ἡ γενναιότητα τῆς καρδιᾶς ἀποκτᾶται ἀπό τήν πολλή πίστη στό Θεό καί ἡ πίστη ἀπό τήν ταπεινή καρδιά!

143. Ὁ δειλός ἄνθρωπος νοσεῖ:
α) ἀπό τή φιλοσωματία, καί
β) ἀπό τήν ὀλιγοπιστία. Ὅποιος νικάει αὐτά τά δύο, ἀληθινά πιστεύει στό Θεό!

144. Ἡ παρρησία πρός τό Θεό ἀποκτᾶται ἀπό τήν καλή συνείδηση καί τά ἔργα τῆς ἀρετῆς!

145. Τό νά σιωπᾶς πάντοτε γίνεται ἤ γιά τή δόξα τῶν ἀνθρώπων ἤ ἀπό τό ζῆλο τῆς ἀρετῆς ἤ ἀπό τό ὅτι ἔχεις κάποια Θεία ἐργασία στήν καρδά σου!

146. Ὁ Θεός καί οἱ ἄγγελοι χαίρουν στίς θλίψεις καί στενοχώριες μας, ὁ δέ διάβολος στίς ἀναπαύσεις μας. Καταφρονοῦμε τό Θεό, ὅταν καταφρονοῦμε τίς θλίψεις καί στενοχώριες, διότι αὐτές εἶναι οἱ αιτίες τῆς ἀρετῆς!

147. Οἱ θλίψεις καί στενοχώριες θανατώνουν τά πάθη. Ἡ ἀνάπαυση τά τρέφει!

148. Τρέφεται μέ μέλι ὁ Χριστιανός, πού ἀσχολεῖται μέρα καί νύχτα μέ τή μελέτη τῶν Θείων Γραφῶν καί μέ προσευχές!

149. Ὅποιος ἐπιμένει στίς προσευχές ἀγρυπνώντας, ἐργάζεται ἔργο ἀγγέλων καί ἀξιώνεται παρά Θεοῦ μεγάλων χαρισμάτων!

150. Θά ἤσουν πάντοτε στίς ἀγκάλες τοῦ γλυκύτατου Ἰησοῦ μας, ἄν ἔκαμνες ἡ ἐργασία τῆς μέρας νά εἶναι σύμφωνη μέ τήν ἐργασία τῆς νύχτας. Μή σκορπίζεις τή μέρα ὅ,τι μέ πολύ κόπο συνάζεις μέ τίς προσευχές τή νύχτα!

http://agiameteora.net/

Μια υπέροχη ιστορία για τη γαλήνη

 


"Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει εδώ; "ρώτησε ο σοφός ερημίτης τον οδοιπόρο που ζητούσε απεγνωσμένα να τον συναντήσει.


"Εγώ θέλω γαλήνη" απάντησε μελαγχολικά εκείνος. Ο ερημίτης πήρε ένα ξύλο κι έγραψε στο χώμα :

Εγώ θέλω γαλήνη...



"Κοίταξε τώρα πόσο απλό είναι", είπε στον οδοιπόρο και διέγραψε με μια κίνηση το «Εγώ».

"Σβήνεις πρώτα το "εγώ". Είναι αδύνατον να βρει γαλήνη αυτός που έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και νομίζει πως μπορεί να την βρει μόνος του, μακριά από τον Θεό.

Το εγώ πάντα θα νιώθει ότι απειλείται από όλους γύρω του κι έτσι πάντα θα φοβάται.Θα μετατρέπεται σε εγωισμός για να επικρατεί, και θα διώχνει τον Θεό και την γαλήνη Του."


Με μια δεύτερη κίνηση διέγραψε το «θέλω».

"Πρέπει να σβήσεις τη λέξη "θέλω". Το θέλω δηλώνει επιθυμία, ανάγκη και προσκόλληση.

Όταν τρέχεις πίσω από τις μάταιες επιθυμίες σου, ποτέ δεν θα βρεις χρόνο να γαληνέψεις και να γίνεις ευτυχισμένος.

Είναι η γνωστή «επίδραση του κουνουπιού».


Αν σε ένα δωμάτιο υπάρχουν δέκα κουνούπια κι εσύ σκοτώσεις τα εννιά, το δέκατο κουνούπι δεν θα σε αφήσει να κοιμηθείς.

Έτσι είναι και οι επιθυμίες. Όσες και να ικανοποιήσεις πάντα θα υπάρχει κάποια που δε θα σε αφήνει να κοιμηθείς."


Ο οδοιπόρος τότε κοιταξε τις διαγραμμένες λέξεις στο χώμα και λένε πως τότε βίωσε την πρώτη του αφύπνιση.


Είχαν σβηστεί το «Εγώ» και το «θέλω» και είχε μείνει η ... Γαλήνη...



http://www.agioritikovima.gr/