HeadShort.png

Άρωμα παλιάς Αθήνας

 athina_240

Για πόσες γειτονιές της πρωτεύουσας μπορεί κανείς να το πει αυτό - εκτός από τη γραφική Πλάκα; Για ένα μέρος του Θησείου, ένα τμήμα των Πετραλώνων, κάποια στενά των Eξαρχείων και της Nεαπόλεως -μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού-, κάποιοι θα συμπεριλάμβαναν και τη συνοικία του Ψυρρή, αν και άλλοι θα αντιδρούσαν μάλλον αρνητικά, αναλογιζόμενοι την εμπορική εκμετάλλευση της περιοχής τα τελευταία χρόνια.

Aπό μια τέτοια, αναγκαστικά μικρή, λίστα, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει το Mετς. Ξεκινώντας από την οδό Aναπαύσεως και το ιστορικό A΄ Nεκροταφείο (για το οποίο οι Eπτά Hμέρες είχαν αφιερώσει στις 20 Aπριλίου του 2003 ολόκληρο τεύχος) και φτάνοντας έως την πλατεία Bαρνάβα και τον λόφο του Aρδηττού, το Mετς παραμένει μια από τις πιο ελκυστικές γειτονιές της Aθήνας, όχι μόνο χάρις στο άρωμα του «παλιού» αλλά και στον τρόπο με τον οποίο προσελκύει το καινούργιο.

Eξυπακούεται ότι δεν λείπουν οι παραφωνίες, οι κακοτεχνίες και οι υπερβολές (στην Eλλάδα βρισκόμαστε...), ωστόσο το Mετς έχει διατηρήσει έναν δικό του χαρακτήρα, μπορεί να κατακλύζεται από αυτοκίνητα (κυρίως η κεντρική του «αορτή», η Mάρκου Mουσούρου) αλλά με κάποιο περίεργο τρόπο είναι μια ήσυχη περιοχή επίσης, το διπλό χαρακτηριστικό «κέντρου-απόκεντρου» που το διακρίνει, προσδίδει στους κατοίκους και τους επισκέπτες του μιαν αίσθηση απόστασης από τα πράγματα χωρίς όμως την ίδια στιγμή να βρίσκονται μακριά τους.

Έπειτα, παραμένει μια ζεστή γειτονιά: ειδικά στη Mάρκου Mουσούρου, οι περισσότεροι γνωρίζονται με το μικρό τους όνομα και τα καταστήματα της συγκεκριμένης οδού, από τις ταβέρνες και τα καφέ μπαρ έως το κουρείο, το ψιλικατζίδικο ή το φαρμακείο μετατρέπονται σε μικρά, άτυπα στέκια όπου οι συζητήσεις και τα πειράγματα φουντώνουν.

Στο σημερινό αφιέρωμα ανατρέχουμε στην ενδιαφέρουσα ιστορία της συνοικίας, όχι μόνον κατά τον δέκατο ένατο αιώνα αλλά και πολύ παλαιότερα, φτάνοντας έως τις ημέρες μας, σε μια προσπάθεια να αποδώσουμε την εικόνα μιας περιοχής που, παρά τις αντιξοότητες, καταφέρνει έως σήμερα να διατηρεί τη δική της αίγλη.

ΗΛΙΑΣ Κ. ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

www.kathimerini.gr

Kάρπαθος-Nήσος Σαρία

karpathos1

Στο νοτιοανατολικό άκρο της ελληνικής επικράτειας, νότια του Ικάριου Πελάγους και ανατολικά της Κρήτης, εκτείνεται μια μεγάλη ελληνική θάλασσα. Το Καρπάθιο Πέλαγος θεωρείται από τα πιο δύσκολα περάσματα του Αιγαίου αλλά και από τους πιο παραγωγικούς ψαρότοπους. Εκεί - σχεδόν κολλητά με την Κάρπαθο - βρίσκεται η Σαρία.

Δεν κατοικείται, δεν αποτελεί τουριστικό προορισμό, αλλά αληθινή εμπειρία, όπως άλλωστε και ολόκληρη η Κάρπαθος. Ανακαλύπτοντας την νήσο Σαρία karpathos1με τα περίφημα Παλάτια της έρχεστε σε επαφή με ένα αυθεντικό όσο και εγκαταλελειμμένο κομμάτι της Ελλάδας που χρειάζεται να διαβάσετε ιστορία για να το εκτιμήσετε.

Οι έρευνες έδειξαν ότι στην περιοχή της Ολύμπου Καρπάθου είχαν εγκατασταθεί Μινωίτες και Μυκηναίοι. Με βάση τα αρχαιολογικά δεδομένα και τις πληροφορίες των τότε συγγραφέων υπήρξαν στην περιοχή της Ολύμπου δύο αξιόλογες πόλεις. H Βρυκούς, σημερινή Βρυκούντα και η Νίσυρος στα Παλάτια Σαρίας, που δεσπόζουν στο πέρασμα Ρόδου - Καρπάθου.

Στην Σαρία, το μικρό νησάκι στα βόρεια της Καρπάθου, είναι προτιμότερο να πάτε από το Διαφάνι σε μία - μιάμιση ώρα, ανάλογα με τις στάσεις που θα κάνει ο καπετάνιος για τις βουτιές σας στα απόκρημνα βράχια και τις σπηλιές.

karpathos2

Ο πορθμός που χωρίζει την Κάρπαθο με την Σαρία έχει μήκος 1,5 ν.μ. και πλάτος μόλις 50 μέτρα. Συνεχίζοντας την ίδια πορεία το τοπίο παραμένει ίδιο,        karpathos2απαράλλαχτο όπως όλη η διαδρομή. Απότομοι γκρεμοί, κάθετα τεράστια βράχια, μια απόκοσμη αίσθηση που δεν βοηθά να σκεφθείτε για τον «παράξενο οικισμό» που σε λίγο θα αντικρύσετε.

Φτάνοντας στη βοτσαλωτή παραλία με τα λαμπρά πρασινογάλαζα νερά και τα αρμυρίκια, εκεί που δένει το καΐκι, δεν διακρίνετε κάτι αξιοπερίεργο, εκτός από κάποιο κοπάδι αγριοκάτσικων και κάποια τρομαγμένα πουλιά που πετούν ξαφνιασμένα από την παρουσία ανθρώπων. Με μια προσεκτικότερη ματιά αποκαλύπτεται μια τεράστια «πόλη», τα περίφημα Παλάτια, ενώ στην «κορυφή» του βουνού διακρίνεται ο τρούλλος και το καμπαναριό του Αγίου Ζαχαρία. Καλώς ήλθατε. H προσπάθεια να φτάσετε μέχρι εδώ θα ανταμειφθεί δεόντως.

ΑΞΙΖΕΙ NA ΔΕΙΤΕ

karpathos3

Την Αγία Σοφία που θα την αντικρύσετε ακολουθώντας το μονοπάτι προς την μεγάλη χαράδρα - φαράγγι. Γύρω και ανάμεσα από τους θάμνους karpathos3υπάρχουν σκορπισμένοι αρχαίοι κίονες, ενώ στον περίγυρό της βρίσκονται διάσπαρτα μέλη, κομμάτια από επιτύμβιες βάσεις, βωμοί, σπαράγματα, που υποδηλώνουν την ύπαρξη αρχαίου ιερού. Πίσω από το ιερό, χορταριασμένα κείτονται τα λείψανα μεγάλης παλαιοχριστιανικής βασιλικής, 5ου - 6ου αι.

karpathos4

Το Άργος, τον δεύτερο οικισμό του νησιού, που θα τον συναντήσετε αφού διασχίσετε το μικρό  karpathos4φαράγγι και τον ξεροχείμαρρο με κατεύθυνση προς το εκκλησάκι του Αγίου Ζαχαρία. Θα δρασκελίσετε μερικές ξερολιθιές και σύντομα θα φτάσετε κοντά του... στο βασίλειο της πέτρας! Τα περίπου είκοσι αγροτόσπιτα, εκτός τα γκρεμισμένα, που αποτελούν τον οικισμό, είναι λιτά, με χωμάτινο δάπεδο και μια μοναδική είσοδο, χώρους αποθήκευσης, μικρά αλωνάκια και το καθένα έχει τη δική του στέρνα. Διακρίνεται το επιδέξια σκαλισμένο και τοποθετημένο γύρω - γύρω από την σκεπή πέτρωμα, που εγκλώβιζε το νερό της βροχής στη «σκεπή» και με την κλίση που είχε το διοχέτευε άμεσα (με τον σωλήνα που διακρίνεται στο πλάι) στην στέρνα. Προνοητικότητα και αυτάρκεια που μάλλον δεν διδάχθηκαν πουθενά, παρά απ' ευθείας από την ίδια τη φύση. Φαίνεται ότι οι εξελίξεις όχι μόνο δεν άγγιξαν τον τόπο, αλλά το πιθανότερο αγνοήθηκαν εντελώς. H σχετικά πρωτόγονη μορφή αυτών των πέτρινων σπιτιών, επέτρεπε ελάχιστες αποκλίσεις από τα αρχέγονα πρότυπα που είχαν εμπεδωθεί από τους κατοίκους, που ήταν βοσκοί, κτηνοτρόφοι και γεωργοί. Τα μοναδικά τους εφόδια; H εμπειρία των πατεράδων τους και η λειτουργικότητα. Λίγο έξω από το χωριό, ο μοναδικός πεταλόσχημος ανεμόμυλος στην κορυφή του λόφου είναι μισογκρεμισμένος.

karpathos5

Τα Παλάτια Σαρίας, στη θέση που υπολογίζουν οι επιστήμονες ότι υπήρχε η αρχαία Νίσυρος. Δεκάδες πετρόχτιστα «σπιτάκια» χαρακτηρίζουν την karpathos5περιοχή, και στις δύο πλαγιές των λόφων. Οι κάτοικοι των Παλατιών φαίνεται ότι ήταν Άραβες που είχαν εγκατασταθεί εδώ χρησιμοποιώντας τα Παλάτια σαν ορμητήριο. Οι γνώμες των αρχαιολόγων και των ιστορικών που έχουν ερευνήσει τα κτίρια αναφέρουν ότι αυτά μοιάζουν συριακά και χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα. Σε κάθε περίπτωση είναι ένας μεγάλος και σημαντικός οικισμός που σώζεται ώς τις ημέρες μας, πολύτιμος για όσους τον αντικρύσουν και ταυτόχρονα πραγματικός θησαυρός για τους επιστήμονες που συνεχίζουν να τον μελετούν.

karpathos6

Το εκκλησάκι του Αγίου Ζαχαρία στην κορυφή του λόφου, όπου σας οδηγεί ομαλό μονοπάτι. Απλές οι εικόνες στο εσωτερικό του, όμως η θέα είναι από τις karpathos6ωραιότερες στο Αιγαίο. Κάτω, στον εντελώς κάθετο γκρεμό, διακρίνεται η λιλιπούτια παραλία, και φυσικά τα Παλάτια Σαρίας και η Αγία Σοφία.

 

 

Το Διαφάνι, απ' όπου θα ξεκινήσετε για τη Σαρία, τη Βρυκούντα ή το εκπληκτικό Τρίστομο. Είναι το δεύτερο λιμάνι του νησιού με καλή υποδομή και ωραίες παραλίες. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το μεγάλο karpathos7σιντριβάνι διακοσμημένο με πλακάκια - εικόνες από τη ζωή του νησιού, και η γυναίκα της Καρπάθου που karpathos7αγναντεύει το πέλαγος, αφιερωμένο στους δεκάδες χιλιάδες ξενιτεμένους. Ο ιδιαίτερος φυσικός και περιβαλλοντικός πλούτος της περιοχής, ιδιαίτερα της Σαρίας, οδήγησε τους φορείς να την συμπεριλάβουν στο δίκτυο Φύση 2000 ήδη από το 1996.

Τους καλοκαιρινούς μήνες λειτουργεί με εθελοντές το κέντρο ενημέρωσης της Mom, αφού στην περιοχή ζει και αναπαράγεται η μεσογειακή φώκια. Επιπλέον, η Σαρία της Καρπάθου, η Κάσος και τα Αρμάθια, συγκαταλέγονται στις «σημαντικές περιοχές για τα πουλιά της Ευρώπης».

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ

Καθημερινά από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο ξεκινάει από το Διαφάνι το καραβάκι «Καπετάν Μανώλης» για Σαρία, Τρίστομο, Βρυκούντα, Απέλλα. (τηλ. 22450- 51462, κινητό 6974057759). Την ξενάγηση στο νησί, όπως και στα μονοπάτια που θα περπατήσετε, την αναλαμβάνει ο Γιώργος Πρωτόπαπας, ο καπετάνιος του σκάφους.

ΔΙΑΜΟΝΗ

Με 32 ξενοδοχεία και δεκάδες ενοικιαζόμενα δωμάτια, σε όλους τους οικισμούς της Καρπάθου, αποκλείεται να συναντήσετε πρόβλημα. Θα προτείναμε ενδεικτικά το «Ακρόπολις» στην Κυρά Παναγιά. Άννα Βογιατζάκη τηλ. 22450 31503, ενώ στο Διαφάνι την «Χρυσή Ακτή» τηλ. 22450 51215.

ΦΑΓΗΤΟ

Από ολόφρεσκο ψάρι, μέχρι κεμπάπ και σουβλάκι. Υπάρχουν τα πάντα σε μεγάλη ποικιλία. Τα ταβερνάκια σε απόμερα σημεία συμβαδίζουν με την παράδοση και την φιλοξενία. Στον «Ανεμόμυλο» ακριβώς στην διασταύρωση του δρόμου Μεσοχώρι - Σπόα, Μανώλης Χαλκιάς. Στο Φοινίκι στην Μαναρούλα Μαρίνα για γόπες ψητές κ.λπ. Στην Όλυμπο στο καφενείο του Αντώνη Ζωγραφίδη. Στο Διαφάνι απέναντι από τον μόλο. Δοκιμάστε σουσαμόμελο και μυζηθρόπιτα. Στη Σαρία θα πρέπει να προβλέψετε να έχετε μαζί σας κολατσιό και οπωσδήποτε νερό. Προμηθευτείτε ό,τι χρειάζεστε από το παντοπωλείο της Θεοδοσίας Πρωτόπαπα στο Διαφάνι.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΝΑΝΗΣ

ΤΑ ΝΕΑ

Κάσος - Έξι Εκκλησιές & Παναγιά του Γιώργη

exi_ekklisies_240

 

Στο υψηλότερο σημείο του χωριού Παναγία, στην Απάνω Γειτονιά, υπάρχει ένα σύμπλεγμα έξι εκκλησιών.

Σύμφωνα με την παράδοση, στη θέση όπου σήμερα βρίσκονται οι έξι εκκλησίες, κατοικούσαν έξι νεράιδες.

Όταν ανηγέρθη το πρώτο ναΰδριο, εξαφανίσθηκε η πρώτη νεράιδα. Όταν ανηγέρθη και το δεύτερο, εξαφανίσθηκε η δεύτερη, κ.ο.κ. Έτσι, με την ανέγερση και των έξι ναών, απηλλάγη η περιοχή από τα πνεύματα.

Oι έξι εκκλησίες

Η παράδοση αυτή έχει οδηγήσει τους ειδικούς στο συμπέρασμα ότι στην ίδια θέση υπήρχε αρχαίο ιερό στο οποίο λατρεύοντο ο Νύμφες.

Οι Έξι Εκκλησιές από βορρά προς νότο είναι:

του Αγίου Χαραλάμπους.
του Μεγάλου Αντωνίου.
της Αγίας Κάρας (Αποτομή του Τιμίου
Προδρόμου).
της Αγίας Βαρβάρας.
του Αγίου Ιωάννου.
του Αγίου Νικολάου, αρχιεπισκόπου
Μύρων της Λυκίας και Θαυματουργού.

Στον περιβάλλοντα χώρο, αλλά και μέσα στις Έξι Εκκλησιές, υπάρχουν αρκετά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη, προερχόμενα από παλαιότερα οικοδομήματα, στις περισσότερες περιπτώσεις παλαιοχριστιανικές βασιλικές. Στο εσωτερικό των έξι ναϋδρίων υπάρχουν ξύλινα τέμπλα και εικόνες, ορισμένες από τις οποίες χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα.

Η Παναγιά του Γιώργη

Η Παναγιά του Γιώργη (Εισόδια της Θεοτόκου), που γιορτάζει στις 21 Νοεμβρίου, βρίσκεται βορειοδυτικά των Έξι Εκκλησιών. Από ανάγλυφη επιγραφή που έχει καλυφθεί με ασβέστη σε μεταγενέστερες εποχές, προκύπτει ότι πιθανότατα η εκκλησία αυτή κτίσθηκε τον Φεβρουάριο του 1770.

Η εκκλησία είναι κτισμένη σε σχήμα ελεύθερου σταυρού με τρούλο.

Όπως και με τις Έξι Εκκλησιές, έτσι και η Παναγιά του Γιώργη έχει δείγματα από αρχαιότερα οικοδομήματα.

www.mykassos.gr

 

Τήνος

 

tinos1_240Δεν είναι νησί που σε κερδίζει με την πρώτη ματιά, αντίθετα! Aν περπατήσεις στη σκιά της Mεγαλόχαρης Δεκαπεντάυγουστο, θα νομίζεις πως σε προσέλαβαν κομπάρσο σε σουρεάλ ντοκιμαντέρ και θα ψάχνεις ποιο καράβι φεύγει πρώτο για να την κάνεις. Περίμενε λίγο! Πάρε ένα χάρτη, κάτσε σε μια καφετέρια και ρίξε μία μόνο ματιά. Eχεις ξαναδεί πιο πολλά νησιά μαζεμένα σε κυκλαδίτικο νησί; Nα σου πω και το καλύτερο; Eίναι όλα ωραία! Nα τα γυρίσεις και να τα περπατήσεις όλα αν προλαβαίνεις. Nα χαζέψεις την ενδοχώρα της με τους διάσπαρτους περιστεριώνες -μικρά έργα τέχνης- και θα καταλάβεις γιατί ο Kορνήλιος Kαστοριάδης την έλεγε «χειροποίητη».

 

Στις παραλίες που θα κολυμπήσεις, αν θες θα απομονωθείς τελείως, θα βρεις πολλές ερημικές. Kι αν στα ταξίδια σου σού αρέσει να ψάχνεσαι «κοινωνιολογικά» να πας tinos2στα «ανάμεικτα» νησιά (το ήξερες πως στην Tήνο υπάρχουν πολλοί καθολικοί;). Oπως και να σπαταλήσεις το χρόνο σου, θυμήσου αυτό: μη χάσεις ώρα στη Xώρα! H πιο αδιάφορη εικόνα του νησιού είναι εκεί, στο δρόμο μέχρι τα σκαλοπάτια της εκκλησίας!

Tο ήξερες πως...

...αιώνες πριν από το πανηγύρι της Mεγαλόχαρης, στην Tήνο έκαναν «τάματα» στο ναό του Ποσειδώνα -τα ερείπιά του θα τα δεις στα Kιόνια- και εξαγνίζονταν πριν περάσουν στη γειτονική -και ιερή!- Δήλο;

...οι κάτοικοι της Tήνου, από παράδοση «δαμάζουν» το μάρμαρο. Δες οποιαδήποτε από τις 750 (!) εκκλησίες του νησιού και θα με θυμηθείς! Για τον ίδιο λόγο πήγαινε μέχρι τα Iστέρνια, απ' όπου κατάγονται και πολλοί γλύπτες.
Δες και το μουσείο τους!

...στον Bώλαξ της Tήνου, οι επιστήμονες ακόμα διαφωνούν: άλλοι λένε πως πρόκειται για βροχή μετεωριτών κι άλλοι για θαλάσσιους βράχους. Πήγαινε, δες τις παράξενες πέτρες που ξεφυτρώνουν μέσα στο πράσινο κι αποφάσισε τι σου φαίνεται πιθανότερο.

Πως θα πας

Με πλοίο από Πειραιά ή από Pαφήνα. Aπό Πειραιά τα ταξίδι διαρκεί περίπου τεσσερισήμισι ώρες και θα πληρώσεις 44 ευρώ μετ' επιστροφής. Aπό τη Pαφήνα φεύγει συμβατικό πλοίο και ταχύπλοο. Το πρώτο κάνει 3 ώρες και 45 λεπτά και θα σου κοστίσει 30 ευρώ μετ' επιστροφής? το δεύτερο 1 ώρα και 45 λεπτά και πληρώνεις 60 ευρώ. Για να μάθεις περισσότερα: blue star ferries, τηλ.: 210-89.19.800.

Πόσο θα πληρώσεις

Για 5 μέρες, θα καλοπεράσεις με 400 ευρώ. Θα ταξιδέψεις από Pαφήνα, με συμβατικό πλοίο, θα μείνεις σε αξιοπρεπέστατο ξενοδοχείο, θα φας σε συμπαθέστατα ταβερνάκια, θα πιεις τα ποτά σου και θα σου μείνουν και χρήματα να πάρεις σουβενίρ μια εικόνα!

Που θα μείνεις

Ξενοδοχεία
Πόρτο Tάνγκο, τηλ.: 22830-24.410. Περίπου 6 χλμ. από την πόλη, ξενοδοχειακό συγκρότημα. Σε κάθε γεύμα, να ξέρεις πως ό,τι φας δεν είναι απλώς ντόπιο, αλλά και παραγωγής του ιδιοκτήτη!
Tinos beach, τηλ.: 22830-22.626 - 9. Στα Kιόνια, 3 χλμ. έξω από τη Xώρα. Δωμάτια, σουίτες αλλά και μπανγκαλόους. Διαλέγεις και παίρνεις!

www.kathimerini.gr

Κέρκυρα

 kerkira1_240

Ενα εντελώς διαφορετικό ταξίδι θα κάνουμε σήμερα. Ενα ευχάριστο ταξίδι, που θα μας επιτρέψει να δούμε να ζωντανεύει ένας θρύλος. Θα πάμε στην Κέρκυρα για να δούμε μια ...πόρτα. Την πόρτα ρεάλε των θρύλων, την πόρτα ρεάλε των Βενετών και την πορταριάλα των Κερκυραίων. Τη μυθική, σχεδόν, πόρτα, που ανέστησε - με την επιμονή και θαύματα γίνονται - ο σχεδιαστής και επιπλοποιός Γιάννης Σιμωνέτης, στο εξαιρετικό ανάτυπό του. Πάμε;

Παμπάλαιοι θρύλοι

«Έχουν ήδη περάσει πολλά χρόνια από την εποχή που μικρό παιδάκι ο γράφων, ρωτούσα, γεμάτος απορίες, για όλα όσα περιέκλειε ο μικρός ορίζοντας της Κέρκυρας, δηλαδή της πόλης μέσα στην οποία είχα την πολύ μεγάλη τιμή, αλλά και την τύχη να πρωτοαντικρίσω το φως της ζωής. Στον τόπο αυτό, που η κάθε γωνιά του είναι μνήμη και ομορφιά, αλλά είναι συνάμα και ζώσα ιστορία. Για το λόγο αυτό, οι ονοματοθεσίες των χώρων της πόλεως μιλούν από μόνες τους για ιστορίες και θρύλους παμπάλαιους, που, όμως, έχουν το χάρισμα να περνούν ακατάπαυστα από γενιά σε γενιά Κερκυραίων, μεταφέροντας έτσι, μέσα από το DΝΑ, τα φυλετικά στοιχεία που καθορίζουν κατά τρόπο απόλυτο την ιιομορφία του κάθε λαού. Είτε περιπλανώμενος στα καντούνια και στις μικρές πλατειούλες της πόλεως, είτε κατά τις μικρές οικογενειακές αποδράσεις που πραγματοποιούσαμε τα κυριακάτικα απογεύματα με κάποιο μόνιππο αμάξι, από αυτά που στάθμευαν τότε κοντά στο Παλιό Φρούριο, ήταν σαν ένα αναβάπτισμα στην κολυμβήθρα της κερκυραϊκής ιδέας. Κοντινότερη, αλλά και προσφιλέστερη, διαδρομή ήταν αυτή που οδηγούσε στα νότια προάστια. Δραπετεύαμε έτσι από το παρόν για να βρεθούμε με μια δρασκελιά μέσα στη μυρωμένη αγκαλιά του παραμυθένιου περιβάλλοντος της κερκυραϊκής υπαίθρου. Ακολουθώντας τώρα τη διαδρομή των οδών Ευγενίου Βουλγάρεως και στη συνέχεια τη Γεωργίου Θεοτόκη, περνούσαμε από ένα τρίστρατο που σχημάτιζε κάτι σαν πλατειούλα για να βγούμε αμέσως μετά στο δρόμο που οδηγούσε προς τις νότιες περιοχές. Αυτόν τον κόμβο τον ονομάζαμε «Πορταριάλα». Ομως, αυτή η ονομασία, δεν ξέρω γιατί, δημιουργούσε στην παιδική μου φαντασία την εικόνα μιας πολύ μεγάλης πόρτας ...ανοιγμένης διάπλατα!!! Αλλά αυτός ο χώρος, έτσι που ήταν τότε διαμορφωμένος, δε δικαιολογούσε με κανένα τρόπο την παρουσία μιας τόσο μεγάλης πόρτας, όπως τουλάχιστον την οριοθετούσαν οι προδιαγραφές της παιδικής φαντασίας».

Μια φορά κι έναν καιρό...

Έτσι είχαν τα πράγματα, ώσπου κάποιο πρωινό, καθώς με έβγαλε περίπατο η νόνα μου η Γκρατσιάνα στο Μποσκέτο, θεώρησα κατάλληλη την ευκαιρία να ικανοποιήσω την επιθυμία μου για γνώση και έρευνα.

Μπροστά μας ορθωνόταν ο τεράστιος γκρίζος όγκος του Παλαιού Φρουρίου με τον προμαχώνα του Σαβορνιάνο στα αριστερά, ο οποίος φάνταζε μεγαλοπρεπής, ενώ από το δίαυλο της Κοντραφόσα ανέβαινε εκείνη η χαρακτηριστική μυρωδιά του στάσιμου θαλασσινού νερού, που αναμειγνυόταν με τα αρώματα των λουλουδιών του Μποσκέτου.

"Για πες μου νόνα", της είπα: "γιατί λέμε "Πορταριάλα" εκείνη την περιοχή που οδηγεί έξω από την πόλη, αφού δεν υπάρχει καμιά πόρτα εκεί πέρα;".
Το συνήθως απόμακρο ύφος της νόνας μου φάνηκε να φωτίστηκε από μια παράξενη λάμψη. Ισως αυτή η ερώτησή μου να έφερε στη μνήμη της κάποιες παλιές ξεχασμένες εικόνες και γεγονότα από την περασμένη της ζωή.

kerkira2_240Φαίνεται όμως πως αυτή τη φορά διαπίστωσε ότι όντως οι απορίες μου ήταν ειλικρινείς. Με ήξερε άλλωστε πολύ καλά! Έφτιαξε λίγο το καπελίνο της και άρχισε να διηγείται κάτι παλιές ιστορίες για τα τείχη και τα κάστρα της Κέρκυρας, από όσα είχε ακούσει, αλλά και από όσα είχε και η ίδια ζήσει από τότε που ήταν νέα. Και ήταν τούτη η διήγηση σαν ένα μαγευτικό παραμύθι που το άρχισε με την κλασική εισαγωγή: "Μια φορά και έναν καιρό...". Σε όλη τη διάρκεια της κουβέντας μας, παρενέβαλε η νόνα μου λέξεις ιταλικές, κατά τη συνήθειά της. Είπε για "φορτέτσες" και για θεόρατα "μουράγια", για τις μεγάλες καστρόπορτες με "μαρμαρένια" αγάλματα και μεγάλα ξύλινα σιδεροδεμένα "πορτόνια", που τα φύλαγαν σολντάτοι με φανταχτερές στολές. Και όλα αυτά, είπε, τα έφτιαξαν οι Βενετσιάνοι μέσα στους αιώνες που έμειναν στο νησί μας για να το ...προστατέψουν από τους εχθρούς!

Ας μου επιτραπεί εδώ να παρεμβάλω μία διευκρίνιση: "Δυο γάιδαροι μάλωναν σε ξένον αχερώνα", δηλαδή οι Τούρκοι με τους Βενετσιάνους!
Στα μουράγια λοιπόν της Πορταριάλας, έφτιαξαν την πιο σπουδαία και πιο μεγάλη πόρτα, που ήταν τόσο, μα τόσο όμορφη, ώστε την ονόμασαν «Πόρτα Ρεάλε», δηλαδή Πόρτα Βασιλική και είχε στην κορφή της το λιοντάρι του Αϊ - Μάρκου της Βενετίας. Κάποτε όμως, καθώς άλλαξαν οι καιροί, ήρθαν άλλοι ξένοι σολντάτοι (δηλαδή στρατιώτες). Οι Γάλλοι στην αρχή, που έδιωξαν τους Βενετσιάνους. Υστερα ήρθαν οι Αγγλοι, που ανάγκασαν τους Γάλλους να φύγουν και να γυρίσουν στην πατρίδα τους τη Γαλλία. Τελικά, έμειναν οι Αγγλοι κάποια χρόνια, ώσπου έφυγαν και αυτοί για να μείνουν μόνοι, στην Κέρκυρα και στα άλλα νησιά, οι Ελληνες, για να κουμαντάρουνε τον τόπο τους. Αλλά πριν φύγουν οι Άγγλοι για την πατρίδα τους, την Αγγλετέρα, γκρέμισαν πολλά μουράγια και φορτέτσες που ήσαν γύρω από την πόλη. Μα, όταν έφτασαν στην πανέμορφη Πόρτα Ρεάλε, εκεί σταμάτησαν την καταστροφή. Δε βάσταξε η ψυχή τους να χαλάσουν τούτη την ομορφιά και δεν την πείραξαν για να τη χαίρονται και να την καμαρώνουν οι Κερκυραίοι στους αιώνες που θα 'ρθουν.

 

Πέρασαν πάλι ήσυχα κάποια χρόνια, ώσπου ένας πολύ κακός δήμαρχος, μαζί με κάποιους κακούς κονσιλιέρους (συμβούλους), οι οποίοι αποφάσισαν να κάνουν τη  μεγάλη "κατάστροφα" γκρέμισαν αυτή την πολύ όμορφη "Πόρτα Ρεάλε", η οποία από εκείνη την εποχή έπαψε πια να υπάρχει...". Αυτές ήταν, μέσες - άκρες, οι εξιστορήσεις της νόνας Γκρατσιάνας για την "Πορταριάλα των θρύλων", πριν από εβδομήντα περίπου χρόνια, ένα καλοκαιριάτικο πρωινό στο Μποσκέτο της Κέρκυρας. Και με αυτή την υπεραπλουστευμένη σύνοψη ιστορικών γεγονότων, που κάλυψαν ακριβώς τρεις αιώνες από τη μακραίωνη Κερκυραϊκή Ιστορία, έκαμα την πρώτη γνωριμία με τη θρυλική "Πορταριάλα"».kerkira3_240

 

 

www.rizospastis.gr

Περισσότερα Άρθρα...