Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα (Μτθ. δ´ 12-17)
Δημοσίευση: Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ


Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα (Μτθ. δ´ 12-17)
(13η Ἰανουαρίου 2013)


Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας ὡς Κυριακὴ μετὰ
τὰ Φῶτα, διότι ≤πεται τῆς μεγάλης ,εσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων, ἐνῶ ἡ
Κυριακὴ ποὺ προηγεῖται τῆς ἑορτῆς χαρακτηρίζεται ὡς Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων. Αὐτὸ πολὺ σοφὰ τὸ πράττει ἡ Ἐκκλησία, ὥστε ἀφ’ ἑνὸς νὰ μᾶς προετοιμάσει γιὰ τὴν ἑορτὴ καὶ ἀφ΄ἑτέρου νὰ παρατείνει τὸν ἑορτασμὸ μὲ σχετικὴ ὑμνολογία καὶ
σχετικὰ μὲ τὸ ἑορτάσιμο γεγονὸς ἀναγνώσματα.
Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο καὶ σήμερα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, λίγες ἡμέρες
μετὰ τὴν ἑορτὴ τῶν Θεοφανείων, τὴν ἑορτὴ ποὺ φώτισε τὸ πνευματικό μας σκοτάδι, μὲ τὴν φανέρωση τοῦ ἑνὸς καὶ ἀληθινοῦ Θεοῦ, τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς ὁμιλεῖ καὶ πάλι γιὰ φῶς. Ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς μᾶς λέγει ¬τι μόλις ὁ Κύριος ἔμαθε ¬τι συνέλαβαν τὸν Ἰωάννη τὸν Βαπτιστὴ πηγαίνει στὴν περιοχὴ τῆς Γαλιλαίας. Ἀποχωρεῖ ἀπὸ τὴν Ναζαρὲτ καὶ μεταβαίνει στὴν Καπερναούμ, ἐκπληρώνοντας τὴν πρὸ ὀκτακοσίων χρόνων προφητεία τοῦ Ἠσαΐα, ἡ ὁποία λέγει ¬τι ὁ Μεσσίας θὰ κατοικήσει στὴν χώρα τῆς φυλῆς Ζαβουλῶν καὶ τῆς φυλῆς Νεφθαλεὶμ ποὺ ἔχει χτιστεῖ κοντὰ στὴ θάλασσα Γεννησαρὲτ , ἀνατολικά του ποταμοῦ Ἰορδάνου. Καὶ τί θὰ συμβεῖ τότε; Ὁ λαὸς αὐτῆς τῆς χώρας ὁ ὁποῖος εἶναι βυθισμένος στὸ σκοτάδι θὰ δεῖ «Φῶς μεγάλο».
Γιατί εἶναι βυθισμένος αὐτὸς ὁ λαὸς στὸ σκοτάδι; διότι εἶναι ένας λαὸς ποὺ σὲ
μεγάλο μέρος ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐθνικούς, ἀνθρώπους εἰδωλολάτρες, ἀνθρώπους πλάνης, ψέματος καὶ δεισιδαιμονιῶν. Καὶ ἔρχεται νὰ διώξει τὸ σκοτάδι τους ένα μεγάλο Φῶς, τὸ Φῶς τὸ ἀληθινό, τὸ ἄκτιστο, τὸ ἀνέσπερο, τὸ Φῶς ἐκ Φωτός, ὁ Χριστὸς τὸ Φῶς τοῦ Κόσμου. Εἶναι ἀδιαμφισβήτητο ότι τὸ φυσικό, τὸ κτιστὸ φῶς εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὥστε νὰ ἀναπτύξει κάθε δημιουργία, δραστηριότητα καὶ πράξη σχετιζόμενη μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν υπαρξή του. Εἶναι όμως ἀδιαπραγμάτευτο γεγονὸς ότι καὶ ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ ἀπαραίτητο Φῶς ποὺ χρειάζεται κάθε ἀνθρώπινη ψυχὴ ὥστε νὰ μπορέσει νὰ ἀναπτυχθεῖ πνευματικὰ μὲ ὀρθὸ καὶ ὑγιῆ τρόπο, ἀλλὰ κυρίως νὰ μπορέσει νὰ ζήσει αἰώνια μακριὰ ἀπὸ τὸ σκοτάδι.
Τὸ σκοτάδι τῆς πλάνης ποὺ φθείρει τὸν ἄνθρωπο, τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας ποὺ
τὸν καθιστὰ ἀνελεύθερο, τὸ σκοτάδι τοῦ ψέματος ποὺ τὸν τυφλώνει κυριολεκτικὰ καὶ το σκοτάδι τῆς κακίας ποὺ τὸν φυλακίζει στὸν ἀκοινώνητο ἑαυτό του. Σκοτάδι ποὺ πέφτει στὴν ψυχή, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ἢ ἔσβησε τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, εἶναι σκοτάδι ποὺ δὲν ἀντέχεται. Γιατί ψυχὴ χωρὶς φῶς Χριστοῦ εἶναι ψυχὴ δυστυχισμένη. Αὐτὸ ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ λείπει ἀπὸ πολλὲς ψυχὲς σήμερα, τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ. Ψάχνουν οἱ ἄνθρωποι τὴν εὐτυχία στὰ ὑλικά, στὰ φθαρτὰ καὶ πρόσκαιρα καὶ ὄχι σὲ Ἐκεῖνον ποὺ δίνει τὴν πραγματικὴ εὐτυχία.
Ἡ Ἁγία Γραφὴ τὸ ἀναφέρει κατηγορηματικὰ σὲ πολλὰ χωρία Της ΄ότι ὁ
Χριστὸς εἶναι Φῶς, Φῶς τοῦ κόσμου, Φῶς ἀληθινόν, Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν.
Ἐπίσης τὰ ἅγια μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μεταλαμπαδεύουν στὶς ψυχὲς μᾶς αἰώνιο Φῶς.
Φώτισμα τὸ ἅγιο Βάπτισμα ¬που ὁ νεοφώτιστος ἐνδύεται χιτώνα φωτεινό, φωτισμὸς ψυχῆς ἡ ἱερὰ ἐξομολόγησις καὶ μετοχὴ στὸ ἀληθινὸ Φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἡ θεία κοινωνία. Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς ὁμιλοῦν γιὰ μέθεξη τοῦ ἀκτίστου φωτὸς (Γρηγόριος Παλαμᾶς, Συμεὼν Νέος Θεολόγος). Ἀκόμα καὶ στὴν ὑμνολογία καὶ τὴν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας συχνὰ τὸ φῶς ἀναφέρεται ὡς προυπόθεση ἢ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς. «Είδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν» ψάλλουμε μετὰ τὴν θεία κοινωνία στὶς Λειτουργίες τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καὶ τοῦ Μεγ. Βασιλείου. «Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾱσι» εἶναι τὸ ἄγγελμα τοῦ ἱερέως στὴν Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία. Στὴν δοξολογία, στὴν εὐχὴ τῆς Α´ ὥρας, στὸν λυχνικὸ ύμνο τοῦ ἑσπερινοῦ καθὼς καὶ σὲ ἄλλες ἱερὲς ἀκολουθίες γίνεται ἀναφορὰ στὸ φῶς.
Φῶς γεμίζουν καὶ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ψυχή μας οἱ  δεσποτικὲς ἑορτές. Τὰ
Χριστούγεννα, τὰ Θεοφάνεια, ἡ Μεταμόρφωση καὶ κυρίως ἡ Ἀνάσταση καὶ ἡ
Πεντηκοστή, εἶναι ἑορτὲς ποὺ ὁ Κύριός μας καλεῖ νὰ λάβουμε τὸ φῶς Του καὶ νὰ
πορευθοῦμε μὲ τὴν χάρη καὶ τὸ ἔλεός Του, ὡς υἱοὶ φωτός. Ἂς κάνουμε ένα πείραμα όλοι σήμερα. Πηγαίνοντας στὸ σπίτι μας νὰ ἀπομονώσουμε καὶ νὰ καταργήσουμε προσωρινὰ κάθε πηγὴ φωτὸς καὶ ταυτόχρονα αἰσθανόμενοι πρακτικὰ τὶς δυσκολίες ποὺ προκύπτουν, ἂς ἀναλογιστοῦμε τὸ πῶς θὰ ἦταν ἡ ζωή μας χωρὶς τὴν Ἐκκλησία,  χωρὶς τὰ ἅγια μυστήρια, χωρὶς ἑορτὲς καὶ πνευματικὲς καὶ ψυχωφελεῖς περιόδους, χωρὶς τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ. Προσευχόμενοι πάντοτε ἂς ζητοῦμε τὸ φῶς τοῦ Κυρίου νὰ φωτίζει τὸ σκοτάδι τῆς ψυχῆς μας, νὰ καθοδηγεῖ τὰ βήματά μας σὲ τούτη τὴ ζωὴ πρὸς ἐκπλήρωση τῶν θείων Του ἐντολῶν, νὰ ἁγιάζει τὶς σκέψεις, τοὺς λόγους, τὶς πράξεις μας, νὰ εὐλογεῖ καὶ νὰ χαριτώνει τὴν ὑπαρξή μας ὁλόκληρη, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ
μετάσχουμε τῆς Αἰωνίου Βασιλείας Του. Ἀμήν.

Γράφει: π. Π.Ε.
     
    The 'House of Christian Love" · Σύνδεσμοι · Επικοινωνία · Εκκλησ. Ημερολόγιον · Ραδιοφωνικοί σταθμοί
    Επιστοφή στην κορυφή Εκτύπωση άρθρου Αρχική σελίδα
_