Πλοήγηση

    
    Βλέπουμε εδώ ότι η Μάρθα διορθώθηκε, συνέχιζε βέβαια να διακονεί αλλά βρήκε την ισορροπία και να διακονεί και να πιστεύει, και να ακούει τον λόγο του Θεού και να τον εφαρμόζει στην ζωή. Άρα δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος ο οποίος είναι δραστήριος και εργάζεται είναι κατώτερος, όχι καθόλου, είναι ανώτερος. «ενεβριμήσατο = εταράχθη (Ιωάν. ΙΑ΄ 34-35) και είπε, που τεθείκατε αυτόν; Λέγουσιν αυτώ – Κύριε, έρχου και ίδε, εδάκρυσεν ο Ιησούς».
 Γιατί δάκρυσε εφόσον ήξερε ότι πήγαινε να τον αναστήσει; Δάκρυσε για το κατάντημα του ανθρώπου, διότι ο θάνατος δεν ήταν στο σχέδιο του Θεού. Δάκρυσε ακόμα για να μας δείξει το μέτρο της λύπης. Θα δακρύσουμε, θα κλάψουμε, αλλά όχι με απελπισία. Ένα δάκρυ υπαγορεύει στον άνθρωπο πως ν’ αντιμετωπίσει τον θάνατο: μ΄ ένα δάκρυ. Όχι ότι δεν θα πονέσουμε, αλλά όχι υπερβολές οι οποίες δεν ωφελούν και την ψυχή του αποθανόντος. Γι’ αυτό μας δείχνει το μέτρο. (Ιωάν. ΙΑ΄ 36-37) «έλεγον ουν οι Ιουδαίοι, ίδε πως εφίλει αυτόν, τινές δε εξ αυτών είπον ουκ ηδύνατο ούτος, ο ανοίξας τους οφθαλμούς του τυφλού, ποιήσαι ίνα μη και ούτος αποθάνη;».
 Αυτοί είναι εκείνοι που νομίζουν ότι ξέρουν παραπάνω από ό,τι ξέρει ο Θεός. (38). «Ιησούς ουν πάλιν εμβριμώμενος εν ευατώ, έρχεται εις το μνημείον, ην δε σπήλαιον, και λίθος επέκειτο επ΄ αυτώ (39) λέγει ο Ιησούς, άρατε τον λίθον»
 Εκείνος που είχε την δύναμη ν’ αναστήσει έναν νεκρό, δεν είχε την δύναμη να σηκώσει την πέτρα; Όμως θέλει την συμβολή και την συμμετοχή των ανθρώπων, ακόμα και σε αυτό το τεράστιο θαύμα που πρόκειται να κάνει.
 Οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε άλλο παρά να βγάλουν την ταφόπετρα. Επίσης πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η ανάσταση του σώματος συμβολίζει πάντα την ανάσταση της ψυχής. Εμείς όπως και οι μαθητές του δεν έχουμε την δύναμη ν΄ αναστήσουμε νεκρό, αλλά έχουμε την δύναμη να βγάλουμε τα εμπόδια.
 Εμείς δεν έχουμε την δύναμη ν’ αναστήσουμε την ψυχή, αυτή την δύναμη μόνο ο Θεός την έχει. Αλλά την δύναμη που έχουμε εμείς να την χρησιμοποιήσουμε. Γι΄ αυτό μας θέλει να πηγαίνουμε δεξιά και αριστερά και να μιλάμε κ.λπ.
 Διότι, εσύ θα βγάλεις την πέτρα, δηλαδή, τα εμπόδια.
 Τίποτε άλλο δεν μπορείς να κάνεις, αλλά αυτό που μπορείς θα το κάνεις. Γιατί αν δεν το κάνεις σπας την συνεργασία. Εσύ θα προσφέρεις το μισό και εγώ το ένα εκατομμύριο, αλλά το μισό θα το προσφέρεις. Όσο μπορείς θα δώσεις. (Ιωάν. ΙΑ΄ 39-40) «λέγει αυτώ η αδελφή του τεθνηκότος Μάρθα. Κύριε, ήδη όξει, τεταρταίος γαρ έστι. Λέγει αυτή ο Ιησούς. Ουκ είπον σοι ότι εάν πιστεύσης, όψει την δόξαν του Θεού;»
 Το παν είναι η πίστη, η εμπιστοσύνη «αναπαύου εν Κυρίω και πρόσμενε εν αυτώ». Μπορεί να κάνει χρόνια να απαντήσει, αλλά θα απαντήσει. Τριακόσια χρόνια πριν προσηύχοντο οι Χριστιανοί να πάψουν οι διωγμοί.
 Μετά από 300 χρόνια παύουν οι διωγμοί, αλλά στο μεταξύ είχαν πεθάνει εκατομμυρια.
Όταν απάντησε ο Θεός στις προσευχές τους αυτό έγινε με θαύμα «εν τούτω νίκα» είδε ο  Μ. Κων/νος στον ουρανό. Η απάντηση που έδωσε ο Θεός στους Χριστιανούς ήταν μεγαλύτερη από αυτή που περίμεναν. Όχι μόνο παύουν οι διωγμοί, αλλά κηρύσσεται η Χριστιανική θρησκεία, επίσημη θρησκεία όλου του τότε γνωστού κόσμου. Όταν αργεί ν΄απαντήση, η απάντηση είναι πάρα πάνω από αυτό που έχεις ζητήσει και περιμένεις.